(॥పల్లవి॥)
ఎట్టయినా జేయుము యిఁక నీచిత్తము
కిట్టిన నీ సంకీర్తనపరుఁడ
(॥ఎట్ట॥)
కొందరు జ్ఞానులు కొందరు భక్తులు
కొందరు వైరాగ్యకోవిదులు
యిందరిలో నే నెవ్వఁడఁ గా నిదె
సందడి హరి నీశరణాగతుఁడ
(॥ఎట్ట॥)
జపితలు గొందరు శాస్త్రులు గొందరు
ప్రపత్తిఁ గొందరు బలువులు
వుపమించఁగ ని న్నొకఁడా గా నిందు
కపురుల నీడీంగరీఁడ నేను
(॥ఎట్ట॥)
ఆచార్యపురుషులు అవ్వలఁ గొందరు
యేచినసమయులై యేర్పడిరి
కాచేటి శ్రీవేంకటపతి నే నైతే
తాచి నీదాసులదాసుఁడను
(||pallavi||)
ĕṭṭayinā jeyumu yim̐ka nīsittamu
kiṭṭina nī saṁkīrdanabarum̐ḍa
(||ĕṭṭa||)
kŏṁdaru jñānulu kŏṁdaru bhaktulu
kŏṁdaru vairāgyagovidulu
yiṁdarilo ne nĕvvam̐ḍam̐ gā nidĕ
saṁdaḍi hari nīśharaṇāgadum̐ḍa
(||ĕṭṭa||)
jabidalu gŏṁdaru śhāstrulu gŏṁdaru
prabattim̐ gŏṁdaru baluvulu
vubamiṁcham̐ga ni nnŏgam̐ḍā gā niṁdu
kaburula nīḍīṁgarīm̐ḍa nenu
(||ĕṭṭa||)
āsāryaburuṣhulu avvalam̐ gŏṁdaru
yesinasamayulai yerbaḍiri
kāseḍi śhrīveṁkaḍabadi ne naide
tāsi nīdāsuladāsum̐ḍanu