(॥పల్లవి॥)
ఎరుఁగుదుము నీ నాయా లేల చెప్పేవు
వొరిమె గలవాఁడవు వూరకుండ రాదా
(॥ఎరు॥)
మొగమోట గలవారు మోహించిన సతులకు
తగవు చెప్పేరా తప్పకుండాను
మగఁడ వై తేనేమి మచ్చికగలచోటికి
తెగెవా పరులకైతే దీకొందువుగాక
(॥ఎరు॥)
చుట్టపుఁ బొందైనవారు చూచి చూచి సవతుల
యెట్టయినా వున్నట్టే యేలాడేరు
దిట్ట వైతేనేమి నీతీరుకు వచ్చేవారిఁ జే
పట్టవా వింతవారైతే భ్రమయింతువుగాక
(॥ఎరు॥)
కడు వేడుకకాండ్లు గలిగినట్టె ధర్మము
నడుపేరా శ్రీవెంకటనాయక నేఁడు
అడరి నన్నుఁ గూడితి వాపెనుఁ గొంతమాత్రము
విడిచేవా యిది నీ వేసా లింతేకాక
(||pallavi||)
ĕrum̐gudumu nī nāyā lela sĕppevu
vŏrimĕ galavām̐ḍavu vūraguṁḍa rādā
(||ĕru||)
mŏgamoḍa galavāru mohiṁchina sadulagu
tagavu sĕpperā tappaguṁḍānu
magam̐ḍa vai tenemi machchigagalasoḍigi
tĕgĕvā parulagaide dīgŏṁduvugāga
(||ĕru||)
suṭṭabum̐ bŏṁdainavāru sūsi sūsi savadula
yĕṭṭayinā vunnaṭṭe yelāḍeru
diṭṭa vaidenemi nīdīrugu vachchevārim̐ je
paṭṭavā viṁtavāraide bhramayiṁtuvugāga
(||ĕru||)
kaḍu veḍugagāṁḍlu galiginaṭṭĕ dharmamu
naḍuberā śhrīvĕṁkaḍanāyaga nem̐ḍu
aḍari nannum̐ gūḍidi vābĕnum̐ gŏṁtamātramu
viḍisevā yidi nī vesā liṁtegāga