(॥పల్లవి॥)
ఏరీతి నెవ్వరు నిన్ను నెట్టు భావించినాను
వారివారి పాలికి వరదుఁడవౌదువు
(॥ఏరీ॥)
చేరికొల్చినవారికిఁ జేపట్టుఁ గుంచమవు
కోరి నుతించినవారికి కొంగుపైఁడివి
మేరతోఁ దలఁచువారి మేటినిధానమవు
సారపు వివేకులకు సచ్చిదానందుఁడవు
(॥ఏరీ॥)
కావలెననేవారికి కామధేనువవు మరి
సేవసేసేవారికి చింతామణివి
నీవే గతెన్నవారికి నిఖిల రక్షకుఁడవు
వావిరి శరణువేఁడేవారి భాగ్యరాశివి
(॥ఏరీ॥)
నిన్నుఁ బూజించేవారి నిజపరతత్త్వమవు
ఇన్నిటా నీదాసులకు నేలికెవు
యెన్నఁగ శ్రీవేంకటేశ యిహపరములకును
పన్ని కాచుకున్నవారి ఫలదాయకుఁడవు
(||pallavi||)
erīdi nĕvvaru ninnu nĕṭṭu bhāviṁchinānu
vārivāri pāligi varadum̐ḍavauduvu
(||erī||)
serigŏlsinavārigim̐ jebaṭṭum̐ guṁchamavu
kori nudiṁchinavārigi kŏṁgubaim̐ḍivi
meradom̐ dalam̐suvāri meḍinidhānamavu
sārabu vivegulagu sachchidānaṁdum̐ḍavu
(||erī||)
kāvalĕnanevārigi kāmadhenuvavu mari
sevasesevārigi siṁtāmaṇivi
nīve gadĕnnavārigi nikhila rakṣhagum̐ḍavu
vāviri śharaṇuvem̐ḍevāri bhāgyarāśhivi
(||erī||)
ninnum̐ būjiṁchevāri nijabaradattvamavu
inniḍā nīdāsulagu neligĕvu
yĕnnam̐ga śhrīveṁkaḍeśha yihabaramulagunu
panni kāsugunnavāri phaladāyagum̐ḍavu