(॥పల్లవి॥)
ఎఱఁగఁడు పరసుఖ మీశ్వర నీ మాయ
నెఱి విచారముల నెగడిన దాఁక
(॥ఎఱగ॥)
అతిహేయములో నడరు వరాహము
అతిహేయము సుఖమని తలఁచు
మతి సంసారంబే మరగిన యాతుమ
పతిలేని దిదే పరమని తెలియు
(॥ఎఱగ॥)
పొరి విషయములోనఁ బొడమిన కీటము
అరిది విషమ తీపని తినును
పరగ యోని సంభవమగు దేహాతుమ
పెరిగి యందుకే ప్రియపడును
(॥ఎఱగ॥)
యింతేసి నిన్నియు నెరఁగిన యీయాతుమ
అంతరాత్మ నీవని తలఁచి
యింతట శ్రీ వేంకటేశ్వర నిన్నే
రంతుల శరణనె రక్షించవే
(||pallavi||)
ĕṟam̐gam̐ḍu parasukha mīśhvara nī māya
nĕṟi visāramula nĕgaḍina dām̐ka
(||ĕṟaga||)
adiheyamulo naḍaru varāhamu
adiheyamu sukhamani talam̐su
madi saṁsāraṁbe maragina yāduma
padileni dide paramani tĕliyu
(||ĕṟaga||)
pŏri viṣhayamulonam̐ bŏḍamina kīḍamu
aridi viṣhama tībani tinunu
paraga yoni saṁbhavamagu dehāduma
pĕrigi yaṁduge priyabaḍunu
(||ĕṟaga||)
yiṁtesi ninniyu nĕram̐gina yīyāduma
aṁtarātma nīvani talam̐si
yiṁtaḍa śhrī veṁkaḍeśhvara ninne
raṁtula śharaṇanĕ rakṣhiṁchave