ఎప్పుడు వచ్చునో యంటా నెదురు చూచీఁ బతికి
(॥పల్లవి॥)
ఎప్పుడు వచ్చునో యంటా నెదురు చూచీఁ బతికి
దప్పిదేరు మోముతోడ దాఁచలేదు ప్రియము
(॥ఎప్పుడు॥)
వేఁటవోయిన మగఁడు వీధి రాఁగాఁ గిన్నెర
మీఁటుచుఁదా నిక్కిచూచి మేడపైనుండి
గాఁటపు గుబ్బలకొంగు గప్పదు జారిన నింత-
అఁటది వలచెనేని ఆఁపరాదు ప్రియము
(॥ఎప్పుడు॥)
ఇంతి చూడఁగానె విభుఁడేతుల గుఱ్ఱము దోలి
చెంతనున్న సతులెల్ల చేతఁజూపఁగా
అంతలోనె యాకె తనువంతయుఁ బులకించె
పంతపుసతులకైనఁ బట్టరాదు ప్రియము
(॥ఎప్పుడు॥)
తేఁకువ మెరసి రాఁగా తిరువేంకటేశుఁ జూచి
వేఁకపుఁదురుముతోడ విఱ్ఱవీఁగీని
కాఁకతోడఁ జిత్తమెల్లఁ గరఁగి నీరై మించె
యేఁకట నెవ్వరికైన నెంతగాదు ప్రియము
(||pallavi||)
ĕppuḍu vachchuno yaṁṭā nĕduru sūsīm̐ badigi
dappideru momudoḍa dām̐saledu priyamu
(||ĕppuḍu||)
vem̐ṭavoyina magam̐ḍu vīdhi rām̐gām̐ ginnĕra
mīm̐ṭusum̐dā nikkisūsi meḍabainuṁḍi
gām̐ṭabu gubbalagŏṁgu gappadu jārina niṁta-
am̐ṭadi valasĕneni ām̐parādu priyamu
(||ĕppuḍu||)
iṁti sūḍam̐gānĕ vibhum̐ḍedula guṭramu doli
sĕṁtanunna sadulĕlla sedam̐jūbam̐gā
aṁtalonĕ yāgĕ tanuvaṁtayum̐ bulagiṁchĕ
paṁtabusadulagainam̐ baṭṭarādu priyamu
(||ĕppuḍu||)
tem̐kuva mĕrasi rām̐gā tiruveṁkaḍeśhum̐ jūsi
vem̐kabum̐durumudoḍa viṭravīm̐gīni
kām̐kadoḍam̐ jittamĕllam̐ garam̐gi nīrai miṁchĕ
yem̐kaḍa nĕvvarigaina nĕṁtagādu priyamu