(॥పల్లవి॥)
ఎప్పుడు నీవు వచ్చినా నేమాయను చన-
విప్పించుకొనేఁగాక యేమాయను
(॥ఎపడు॥)
నీకు సెలవైనదాన నీచేతిలోనిదాన
యేకడ నేనే నుండినాను యేమాయను
ఆకు మడిచిచ్చేదాన ఆయాలు సోఁకినదాన
యేకొలఁది నుండినాను యేమాయను
(॥ఎపడు॥)
వంతువరుసల దాన వలచివుండిన దాన
యెంత విరహాన నున్నా నేమాయను
చింత నీకెక్కినదాన చిగురుఁగోరికదాన
యింత నీవు పెనఁగితే నేమాయను
(॥ఎపడు॥)
మనసు నమ్మినదాన మానము నీకై నదాన
యెనసి నిన్ను మెచ్చితే నేమాయను
తనిసితి నీకూటమిఁ దగు శ్రీ వేంకటేశ్వర
యినుమడించి నవ్వితేనేమాయను
(||pallavi||)
ĕppuḍu nīvu vachchinā nemāyanu sana-
vippiṁchugŏnem̐gāga yemāyanu
(||ĕbaḍu||)
nīgu sĕlavainadāna nīsedilonidāna
yegaḍa nene nuṁḍinānu yemāyanu
āgu maḍisichchedāna āyālu som̐kinadāna
yegŏlam̐di nuṁḍinānu yemāyanu
(||ĕbaḍu||)
vaṁtuvarusala dāna valasivuṁḍina dāna
yĕṁta virahāna nunnā nemāyanu
siṁta nīgĕkkinadāna sigurum̐gorigadāna
yiṁta nīvu pĕnam̐gide nemāyanu
(||ĕbaḍu||)
manasu namminadāna mānamu nīgai nadāna
yĕnasi ninnu mĕchchide nemāyanu
tanisidi nīgūḍamim̐ dagu śhrī veṁkaḍeśhvara
yinumaḍiṁchi navvidenemāyanu