ఎప్పుడు నీవారమే నేమిదె వద్దనున్నారము
(॥పల్లవి॥)
ఎప్పుడు నీవారమే నేమిదె వద్దనున్నారము
అప్పగించే నందరిని అన్నిటా మన్నించుమీ
(॥ఎప్పుడు॥)
వరుసకు వంతుకును వచ్చినవారె యిందరు
సరుఁస బెట్టుకో నీవు చల్లఁగా నేఁడు
తరవాతి పనులకు తగు గొల్లెతలు వారె
మరుగకు మింకా నీ మనసునను
(॥ఎప్పుడు॥)
ఆసల బాసలవారు అదె పెండ్లికూఁతురులు
సేసుకో యింకా నీవు చేయి మీఁదుగా
రాసికి మీఁదమిక్కిలి రాకాసి సతులున్నారు
మోసమోక యేలుకో నీ మోహమునను
(॥ఎప్పుడు॥)
వాడికె వేడుకవారె వలచివున్నా రిందరు
కూడవయ్య కాఁగిటను గురుతులుగా
యీడనె శ్రీవెంకటేశ యెనసితి నిదె నేను
యీడువెట్టి మెరయించు మిన్నిటా నీవు
(||pallavi||)
ĕppuḍu nīvārame nemidĕ vaddanunnāramu
appagiṁche naṁdarini anniḍā manniṁchumī
(||ĕppuḍu||)
varusagu vaṁtugunu vachchinavārĕ yiṁdaru
sarum̐sa bĕṭṭugo nīvu sallam̐gā nem̐ḍu
taravādi panulagu tagu gŏllĕdalu vārĕ
marugagu miṁkā nī manasunanu
(||ĕppuḍu||)
āsala bāsalavāru adĕ pĕṁḍligūm̐turulu
sesugo yiṁkā nīvu seyi mīm̐dugā
rāsigi mīm̐damikkili rāgāsi sadulunnāru
mosamoga yelugo nī mohamunanu
(||ĕppuḍu||)
vāḍigĕ veḍugavārĕ valasivunnā riṁdaru
kūḍavayya kām̐giḍanu gurudulugā
yīḍanĕ śhrīvĕṁkaḍeśha yĕnasidi nidĕ nenu
yīḍuvĕṭṭi mĕrayiṁchu minniḍā nīvu