(॥పల్లవి॥)
ఎప్పుడూను నీ వోజలిటువంటివి
తప్పక ఆ సతి నీకుఁ దక్కువా యేమైనాను
(॥ఎప్పు॥)
పడఁతి లోలోసిగ్గు పచ్చినవ్వే మోళ్ళుఁగాక
అడిగితేఁ జెప్పునా అదియేఁటిది
కడలేని మగవాని కాతరము జాడిట్టిదే
గడుసుఁ దనాననింతఁ గాకుసేయఁ జూచును
(॥ఎప్పు॥)
చెలియతమకమెల్లా చెమటలై కారుఁగాక
వెలిఁబెట్టవచ్చునా వేఁడుకొనేవు
మలసేటి జాణని మతకములిట్టివే
చలివాపి సతులనాలురేఁచఁ జూచును
(॥ఎప్పు॥)
అంగనరతులచొక్కు ఆతుమలో నుండుఁగాక
సంగడించితేనంటునా సారె నీకును
యింగితాన శ్రీవేంకటేశ నీకూటమిగల్గె
రంగుగ నీబోఁటిమేలు రచ్చఁబెట్పఁ జూచును
(||pallavi||)
ĕppuḍūnu nī vojaliḍuvaṁṭivi
tappaga ā sadi nīgum̐ dakkuvā yemainānu
(||ĕppu||)
paḍam̐ti lolosiggu pachchinavve moḽḽum̐gāga
aḍigidem̐ jĕppunā adiyem̐ṭidi
kaḍaleni magavāni kādaramu jāḍiṭṭide
gaḍusum̐ danānaniṁtam̐ gāguseyam̐ jūsunu
(||ĕppu||)
sĕliyadamagamĕllā sĕmaḍalai kārum̐gāga
vĕlim̐bĕṭṭavachchunā vem̐ḍugŏnevu
malaseḍi jāṇani madagamuliṭṭive
salivābi sadulanālurem̐sam̐ jūsunu
(||ĕppu||)
aṁganaradulasŏkku ādumalo nuṁḍum̐gāga
saṁgaḍiṁchidenaṁṭunā sārĕ nīgunu
yiṁgidāna śhrīveṁkaḍeśha nīgūḍamigalgĕ
raṁguga nībom̐ṭimelu rachcham̐bĕṭpam̐ jūsunu