(॥పల్లవి॥)
ఎన్ని లేవు నా కిటువంటివి
కన్నులెదుట నిన్నుఁ గనుగొనలేనైతి
(॥ఎన్ని॥)
అరయ నేఁజేసిన యపరాధములు చూచి
కరుణించి వొకడైనాఁ గాచునా
కరచరణాదులు కలిగించిననిన్నుఁ
బరికించి నీసేవాపరుఁడ గాలేనైతి
(॥ఎన్ని॥)
యేతరినై నేనెఱిఁగి సేసినయట్టి-
పాతక మొకఁడైనా బాపునా
ఆతుమలోనుండి యలరి నీవొసఁగిన-
చేతనమున నిన్నుఁ జెలఁగి చేరనైతి
(॥ఎన్ని॥)
శ్రీవేంకటేశ నేఁ జేసిన యితరుల-
సేవ కొకఁడు దయసేయునా
నీవే యిచ్చినయట్టి నే నీశరీరముతోడ
నీవాఁడ ననుబుద్ధి నిలుపనేరనైతి
(||pallavi||)
ĕnni levu nā kiḍuvaṁṭivi
kannulĕduḍa ninnum̐ ganugŏnalenaidi
(||ĕnni||)
araya nem̐jesina yabarādhamulu sūsi
karuṇiṁchi vŏgaḍainām̐ gāsunā
karasaraṇādulu kaligiṁchinaninnum̐
barigiṁchi nīsevābarum̐ḍa gālenaidi
(||ĕnni||)
yedarinai nenĕṟim̐gi sesinayaṭṭi-
pādaga mŏgam̐ḍainā bābunā
ādumalonuṁḍi yalari nīvŏsam̐gina-
sedanamuna ninnum̐ jĕlam̐gi seranaidi
(||ĕnni||)
śhrīveṁkaḍeśha nem̐ jesina yidarula-
seva kŏgam̐ḍu dayaseyunā
nīve yichchinayaṭṭi ne nīśharīramudoḍa
nīvām̐ḍa nanubuddhi nilubaneranaidi