(॥పల్లవి॥)
ఎన్నఁడుఁ జెడనియీవు లిచ్చీని మాధవుఁడు
పన్నిన యాసలితని పై పై నిలుపవో
(॥ఎన్నఁ॥)
కొననాలుకా హరిగుణములే నుడుగవో
మనసా అతని దివ్యమహిమెంచవో
తనువా శ్రీపతితీర్ధ దాహమే కోరవో
యెనలేని అడియాస లేఁటికి నీ కిఁకను
(॥ఎన్నఁ॥)
వీనులాలా యేపొద్దు విష్ణుకథలే వినరో
ఆనిన చేతులితని కంది మొక్కరో
కానుక చూపులాల కమలాక్షుఁ జూడరో
యీనేటి పాపాలబారి నేల పడేవిఁకను
(॥ఎన్నఁ॥)
నలిఁ బాదాలాల హరినగరికే నడవరో
కలభక్తి యాతనిపై ఘటియించవో
చలమా శ్రీవేంకటేశు సంగతినే వుండవో
యెలయింపుఁ గోరికల కేల పారే విఁకను
(||pallavi||)
ĕnnam̐ḍum̐ jĕḍaniyīvu lichchīni mādhavum̐ḍu
pannina yāsalidani pai pai nilubavo
(||ĕnnam̐||)
kŏnanālugā hariguṇamule nuḍugavo
manasā adani divyamahimĕṁchavo
tanuvā śhrībadidīrdha dāhame koravo
yĕnaleni aḍiyāsa lem̐ṭigi nī kim̐kanu
(||ĕnnam̐||)
vīnulālā yebŏddu viṣhṇugathale vinaro
ānina sedulidani kaṁdi mŏkkaro
kānuga sūbulāla kamalākṣhum̐ jūḍaro
yīneḍi pābālabāri nela paḍevim̐kanu
(||ĕnnam̐||)
nalim̐ bādālāla harinagarige naḍavaro
kalabhakti yādanibai ghaḍiyiṁchavo
salamā śhrīveṁkaḍeśhu saṁgadine vuṁḍavo
yĕlayiṁpum̐ gorigala kela pāre vim̐kanu