ఎన్నఁడు వివేకించే దీడేరె దెన్నఁడు
(॥పల్లవి॥)
ఎన్నఁడు వివేకించే దీడేరె దెన్నఁడు
యెన్నిలేవు జీవిపాట్లేమి చెప్పే దిఁకను
(॥ఎన్నఁ॥)
నరజన్మమునఁ బుట్టి నానాభోగాలు మరిగి
హరి నెరఁగక మత్తుఁడై వుండును
సురలోకము చొచ్చి సుకృతి ఫలములంది
గరిమ విజ్ఞానమార్గము విచారించఁడు
(॥ఎన్నఁ॥)
పెక్కుగాలము బ్రతికి పెనుఁగోరికలే కోరి
అక్కడ విష్ణుఁ గొల్వక అలసుఁడౌను
మిక్కిలిఁ దపముచేసి మించైనఘనత కెక్కి
తక్కక పరమమైన తత్త్వము దెలియఁడు
(॥ఎన్నఁ॥)
వేవేలుబుద్ధులు నేర్చి వేడుక సంసారియై
శ్రీవేంకటేశుఁ జెందక చింతఁ గుందును
దైవ మాతఁడే దయదలఁచి మన్నించుఁగాని
భావించి తనంతనైతే భవములఁ బాయఁడు
(||pallavi||)
ĕnnam̐ḍu vivegiṁche dīḍerĕ dĕnnam̐ḍu
yĕnnilevu jīvibāṭlemi sĕppe dim̐kanu
(||ĕnnam̐||)
narajanmamunam̐ buṭṭi nānābhogālu marigi
hari nĕram̐gaga mattum̐ḍai vuṁḍunu
suralogamu sŏchchi sukṛti phalamulaṁdi
garima vijñānamārgamu visāriṁcham̐ḍu
(||ĕnnam̐||)
pĕkkugālamu bradigi pĕnum̐gorigale kori
akkaḍa viṣhṇum̐ gŏlvaga alasum̐ḍaunu
mikkilim̐ dabamusesi miṁchainaghanada kĕkki
takkaga paramamaina tattvamu dĕliyam̐ḍu
(||ĕnnam̐||)
vevelubuddhulu nersi veḍuga saṁsāriyai
śhrīveṁkaḍeśhum̐ jĕṁdaga siṁtam̐ guṁdunu
daiva mādam̐ḍe dayadalam̐si manniṁchum̐gāni
bhāviṁchi tanaṁtanaide bhavamulam̐ bāyam̐ḍu