(॥పల్లవి॥)
ఎన్నఁడు నేఁ గందు నిందు నిందిరాపతి నీవే
కన్ను లెదుటనుండి కరుణింతు గాక
(॥ఎన్నడు॥)
పొడమినయట్టె నిన్ను పొంచికొలిచేనంటే
కడు నాకప్పుడు వివేకము చాలదు
అడరి యంతటిమీఁదనైనాఁ దెలియఁబోతే
వడి జవ్వన మదము వశమిందుగాదు
(॥ఎన్నడు॥)
వెనక నేఁ బ్రౌడనై విరతిఁ బొందేనంటే
ధనవాంచ నేమియుఁ దడవనీదు
తనువు ముదిసి నీకుఁ దపముసేసేనంటే
వోనర నేమిటికి వోపికలేదు
(॥ఎన్నడు॥)
శ్రీ వేంకటేశ యీ సిలుగులఁబెట్టనేల
కైవశమై నీవు గలిగుండఁగా
నీవే కృపసేసి నేఁడిటుగావకున్న
పావనమైన యీ పదవెందుఁగద్దు
(||pallavi||)
ĕnnam̐ḍu nem̐ gaṁdu niṁdu niṁdirābadi nīve
kannu lĕduḍanuṁḍi karuṇiṁtu gāga
(||ĕnnaḍu||)
pŏḍaminayaṭṭĕ ninnu pŏṁchigŏlisenaṁṭe
kaḍu nāgappuḍu vivegamu sāladu
aḍari yaṁtaḍimīm̐danainām̐ dĕliyam̐bode
vaḍi javvana madamu vaśhamiṁdugādu
(||ĕnnaḍu||)
vĕnaga nem̐ brauḍanai viradim̐ bŏṁdenaṁṭe
dhanavāṁcha nemiyum̐ daḍavanīdu
tanuvu mudisi nīgum̐ dabamusesenaṁṭe
vonara nemiḍigi vobigaledu
(||ĕnnaḍu||)
śhrī veṁkaḍeśha yī silugulam̐bĕṭṭanela
kaivaśhamai nīvu galiguṁḍam̐gā
nīve kṛpasesi nem̐ḍiḍugāvagunna
pāvanamaina yī padavĕṁdum̐gaddu