(॥పల్లవి॥)
ఎన్నఁడు దెలిసే మెచ్చరికెపుడో
ఇన్నియుఁ గన్నవె యెఱిఁగీ నెఱఁగ
(॥ఎన్నఁ॥)
నిన్నటియాఁకలి నేఁడూ నున్నది
కన్నదినంబే కడచనెను
పన్ని నిదుర మాపటికి నున్నదదె
యెన్నఁగ రాతిరి యెందో పోయ
(॥ఎన్నఁ॥)
కాయపు సుఖములు గంపల నున్నవి
పాయమే కైవాలి పండెనదే
యీయెడ సంసార మింటనే వున్నది
చేయును నోరును చెనటై నిలిచె
(॥ఎన్నఁ॥)
విడువని జన్మములు వెంటనే వచ్చీ
తడవేటి మోక్షము దవ్వాయ
యెడపక శ్రీవేంకటేశ నీ మఱఁగు
బడిఁ జొచ్చితి నా భారము నీది
(||pallavi||)
ĕnnam̐ḍu dĕlise mĕchcharigĕbuḍo
inniyum̐ gannavĕ yĕṟim̐gī nĕṟam̐ga
(||ĕnnam̐||)
ninnaḍiyām̐kali nem̐ḍū nunnadi
kannadinaṁbe kaḍasanĕnu
panni nidura mābaḍigi nunnadadĕ
yĕnnam̐ga rādiri yĕṁdo poya
(||ĕnnam̐||)
kāyabu sukhamulu gaṁpala nunnavi
pāyame kaivāli paṁḍĕnade
yīyĕḍa saṁsāra miṁṭane vunnadi
seyunu norunu sĕnaḍai nilisĕ
(||ĕnnam̐||)
viḍuvani janmamulu vĕṁṭane vachchī
taḍaveḍi mokṣhamu davvāya
yĕḍabaga śhrīveṁkaḍeśha nī maṟam̐gu
baḍim̐ jŏchchidi nā bhāramu nīdi