(॥పల్లవి॥)
ఎన్నఁడూ నలుగకుమీ యెదురు మాటాడకుమీ
పన్ని యీతని మనసు పట్టదే చెలియా
(॥ఎన్న॥)
మంచితనములకే మగలు లోనౌదురు
వంచనచేఁతలకే వలతురు
చంచులఁ బాడినందుకే సతమై కరఁగుదురు
అంచల నింతులకివి అందములే చెలియా
(॥ఎన్న॥)
ఇచ్చకపు మాటలకే యెన్నఁడును బాయరు
పచ్చిమోవితేనెలకే పైకొందురు
యిచ్చినచనవులకే యీడుజోడై చిక్కుదురు
నిచ్చలుఁ గామినులకు నేరుపులే చెలియా
(॥ఎన్న॥)
తగులాయమైనందుకే తమకింతురెప్పుడును
నగవులతేటలకే ననుపౌదురు
నిగిడి శ్రీ వేంకటాద్రి నిలయునిఁ గూడితివి
తగిన సతులకివే తగవులే చెలియా
(||pallavi||)
ĕnnam̐ḍū nalugagumī yĕduru māḍāḍagumī
panni yīdani manasu paṭṭade sĕliyā
(||ĕnna||)
maṁchidanamulage magalu lonauduru
vaṁchanasem̐talage valaduru
saṁchulam̐ bāḍinaṁduge sadamai karam̐guduru
aṁchala niṁtulagivi aṁdamule sĕliyā
(||ĕnna||)
ichchagabu māḍalage yĕnnam̐ḍunu bāyaru
pachchimovidenĕlage paigŏṁduru
yichchinasanavulage yīḍujoḍai sikkuduru
nichchalum̐ gāminulagu nerubule sĕliyā
(||ĕnna||)
tagulāyamainaṁduge tamagiṁturĕppuḍunu
nagavuladeḍalage nanubauduru
nigiḍi śhrī veṁkaḍādri nilayunim̐ gūḍidivi
tagina sadulagive tagavule sĕliyā