(॥పల్లవి॥)
ఎన్నాళ్ళదాఁకఁ దా నిట్టె వుండుట బుద్ధి
కన్న పోవుట పూర్వకర్మ శేషం
(॥ఎన్నా॥)
కలకాలమెల్ల దు:ఖ మెకాఁగఁ బ్రాణికిని
వలదా సుఖము గొంతవడియైనను
కలుషబుధ్దులఁ బ్రజ్ఞగల దింతయును మంటఁ
గలసిపోవుటే పూర్వకర్మ శేషం
(॥ఎన్నా॥)
జాలి తొల్లియుఁబడ్డజాలె నేఁడునుఁగాక
మేలు వొద్దా యేమిటినై నాను
తాలిమి లో హరిఁ దలఁచక యెఱుకెల్ల
గాలిఁబోవుట పూర్వకర్మశేషం
(॥ఎన్నా॥)
తరగని నరకబాధయు నేఁడునుగాక
దరి చేరవలదా యింతటనైనను
తిరువేంకటాద్రిపై దేవునిఁ గొలువక
గరిపడే భవమెల్ల కర్మశేషం
(||pallavi||)
ĕnnāḽḽadām̐kam̐ dā niṭṭĕ vuṁḍuḍa buddhi
kanna povuḍa pūrvagarma śheṣhaṁ
(||ĕnnā||)
kalagālamĕlla du:kha mĕgām̐gam̐ brāṇigini
valadā sukhamu gŏṁtavaḍiyainanu
kaluṣhabudhdulam̐ brajñagala diṁtayunu maṁṭam̐
galasibovuḍe pūrvagarma śheṣhaṁ
(||ĕnnā||)
jāli tŏlliyum̐baḍḍajālĕ nem̐ḍunum̐gāga
melu vŏddā yemiḍinai nānu
tālimi lo harim̐ dalam̐saga yĕṟugĕlla
gālim̐bovuḍa pūrvagarmaśheṣhaṁ
(||ĕnnā||)
taragani naragabādhayu nem̐ḍunugāga
dari seravaladā yiṁtaḍanainanu
tiruveṁkaḍādribai devunim̐ gŏluvaga
garibaḍe bhavamĕlla karmaśheṣhaṁ