ఏఁటికింకా నీ విభుని నేల దూరేవే
(॥పల్లవి॥)
ఏఁటికింకా నీ విభుని నేల దూరేవే
గాఁట్టపు మదమునను గరిసించ నేఁటికే
(॥ఏఁటి॥)
కగ్గులేని జక్కవలు ఘనాలని పొగడితే
సిగ్గువడనేమిటికే చెలియ నీకు
నిగ్గుల తుమ్మిదలను నెట్టుకొని మెచ్చితేను
తగ్గి బొమ్మజంకెనల తాటించనేఁటికే
(॥ఏఁటి॥)
అడవిలోని సింహమును అట్టె చేతఁబట్టితేను
గుడిగొన నాయకునిఁ గొసరనేలే
తడవి లేఁదీగెల మొదళ్ళు గోరనొత్తితేను
వుడిగుడిగి నీపెదవులఁ దిట్టునేఁటికే
(॥ఏఁటి॥)
ఆరఁటులుఁ జిగురులునాసపడి చూచితేను
నెరవుతోడుతఁ దెరవేయనేఁటికే
అరిది శ్రీ వేంకటేశుఁడలమేల్మంగవు నిన్ను
సరవిఁ గూడెను యింకా సాదించనేఁటికే
(||pallavi||)
em̐ṭigiṁkā nī vibhuni nela dūreve
gām̐ṭṭabu madamunanu garisiṁcha nem̐ṭige
(||em̐ṭi||)
kagguleni jakkavalu ghanālani pŏgaḍide
sigguvaḍanemiḍige sĕliya nīgu
niggula tummidalanu nĕṭṭugŏni mĕchchidenu
taggi bŏmmajaṁkĕnala tāḍiṁchanem̐ṭige
(||em̐ṭi||)
aḍaviloni siṁhamunu aṭṭĕ sedam̐baṭṭidenu
guḍigŏna nāyagunim̐ gŏsaranele
taḍavi lem̐dīgĕla mŏdaḽḽu goranŏttidenu
vuḍiguḍigi nībĕdavulam̐ diṭṭunem̐ṭige
(||em̐ṭi||)
āram̐ṭulum̐ jigurulunāsabaḍi sūsidenu
nĕravudoḍudam̐ dĕraveyanem̐ṭige
aridi śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍalamelmaṁgavu ninnu
saravim̐ gūḍĕnu yiṁkā sādiṁchanem̐ṭige