(॥పల్లవి॥)
ఎంతవడి దాఁక నీ యెల యింపులు
నంతమై విభునికిటు చనవియ్యరాదా
(॥ఎంత॥)
పొగరుఁగెమ్మోవి గిరుపుల నగవులాఁడి నీ-
పగడవాతెర దెరచి పలుకవమ్మా
బిగువుఁ బొలయలుక మురిపెముల నీ సొబగెల్ల
సగమాయఁ జలమింకఁ జాలించరాదా
(॥ఎంత॥)
కలికి నునుమెఱుఁగుఁ బుల కల గుబ్బలాఁడి నీ-
సొలపుఁ గన్నులు దెరచి చూడవమ్మా
వలపు వసివాడ జవ్వనపు లేఁదీగతో
తలఁకేవు కోపంబు తలఁగించరాదా
(॥ఎంత॥)
లావణ్యముల సొబగులాఁడి నీ ప్రియుఁడైన-
కోవిదునిపైఁ బ్రేమ గులుకవమ్మా
శ్రీ వేంకటేశ్వరుఁడు చెలఁగి నిను మన్నించె-
నీ వేఁడుకలనైన నిట్లుండరాదా
(||pallavi||)
ĕṁtavaḍi dām̐ka nī yĕla yiṁpulu
naṁtamai vibhunigiḍu sanaviyyarādā
(||ĕṁta||)
pŏgarum̐gĕmmovi girubula nagavulām̐ḍi nī-
pagaḍavādĕra dĕrasi palugavammā
biguvum̐ bŏlayaluga muribĕmula nī sŏbagĕlla
sagamāyam̐ jalamiṁkam̐ jāliṁcharādā
(||ĕṁta||)
kaligi nunumĕṟum̐gum̐ bula kala gubbalām̐ḍi nī-
sŏlabum̐ gannulu dĕrasi sūḍavammā
valabu vasivāḍa javvanabu lem̐dīgado
talam̐kevu kobaṁbu talam̐giṁcharādā
(||ĕṁta||)
lāvaṇyamula sŏbagulām̐ḍi nī priyum̐ḍaina-
kovidunibaim̐ brema gulugavammā
śhrī veṁkaḍeśhvarum̐ḍu sĕlam̐gi ninu manniṁchĕ-
nī vem̐ḍugalanaina niṭluṁḍarādā