(॥పల్లవి॥)
ఎంతవానికెంతమాట యేలే యింత
మంతనాన నుండియును మాకు దీరదా
(॥ఎంత॥)
కొప్పు దువ్వితేఁ బతిపైఁ గోపగించుకొనేవేమే
తప్పులేని తప్పుమోపి తమకింతురా
విప్పుచుఁ బ్రియము చెప్పి వేఁడుకొనీ నాతఁడే
దప్పిదేరె మోవిచూచి దయ వుట్టదా
(॥ఎంత॥)
ధీరతతోఁ జెక్కు నొక్కితేను విదిలించేవేమే
దూరులేని దూరుగట్టి దొమ్మిసేసేవు
సారపు నీసుద్దులెల్లా చవిసేసినాతఁడే
ఆరీతినాతనిఁ జూచి ఆయము గరఁగదా
(॥ఎంత॥)
చిప్పిలఁ గాఁగిలించితే జీరవారెననేవేమె
చొప్పులేని చొప్పులెత్తి సూడువట్టేవే
అప్పఁడు శ్రీవేంకటేశుఁ డలమేల్మంగవు నీవు
చొప్పులుగాఁ బెంజెమట చూచి చింత వాయదా
(||pallavi||)
ĕṁtavānigĕṁtamāḍa yele yiṁta
maṁtanāna nuṁḍiyunu māgu dīradā
(||ĕṁta||)
kŏppu duvvidem̐ badibaim̐ gobagiṁchugŏneveme
tappuleni tappumobi tamagiṁturā
vippusum̐ briyamu sĕppi vem̐ḍugŏnī nādam̐ḍe
dappiderĕ movisūsi daya vuṭṭadā
(||ĕṁta||)
dhīradadom̐ jĕkku nŏkkidenu vidiliṁcheveme
dūruleni dūrugaṭṭi dŏmmisesevu
sārabu nīsuddulĕllā savisesinādam̐ḍe
ārīdinādanim̐ jūsi āyamu garam̐gadā
(||ĕṁta||)
sippilam̐ gām̐giliṁchide jīravārĕnanevemĕ
sŏppuleni sŏppulĕtti sūḍuvaṭṭeve
appam̐ḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍalamelmaṁgavu nīvu
sŏppulugām̐ bĕṁjĕmaḍa sūsi siṁta vāyadā