(॥పల్లవి॥)
ఎంతచెప్పినా నెరఁగదేమి సేతమే
సంతోసాన చెలులెల్లా సాకిరిగా వినరే
(॥ఎంత॥)
నిన్నటివలపుగాఁగ నేఁడ పెంచీఁగాక
యెన్నికగలదియైతే నెమ్మెసేసునా
వన్నెకెక్కిన తుమ్మెదవంటివాఁడు మగవాఁడు
అన్నిటా నాతనిమనసంత నమ్మెనా
(॥ఎంత॥)
కొత్త మాట పట్టుగాఁగ కొంగువట్టి తీసెఁగాక
అత్తి సడిసన్నదైతే నంత మీరునా
మెత్తని పండు వంటిది మించిన పతి చిత్తము
వొత్తి పిసుకఁగఁబోతే వోరువఁగద్దా
(॥ఎంత॥)
సరి వయసులుగాఁగ సాముతోఁ బెనఁగీఁగాక
వొరయ వచ్చినదైతే వోరుచుకోదా
యిరవై శ్రీవెంకటేశుఁడేనుగవంటివాఁడు
అరసి కలసెనిఁక నడ్డమున్నదా
(||pallavi||)
ĕṁtasĕppinā nĕram̐gademi sedame
saṁtosāna sĕlulĕllā sāgirigā vinare
(||ĕṁta||)
ninnaḍivalabugām̐ga nem̐ḍa pĕṁchīm̐gāga
yĕnnigagaladiyaide nĕmmĕsesunā
vannĕgĕkkina tummĕdavaṁṭivām̐ḍu magavām̐ḍu
anniḍā nādanimanasaṁta nammĕnā
(||ĕṁta||)
kŏtta māḍa paṭṭugām̐ga kŏṁguvaṭṭi tīsĕm̐gāga
atti saḍisannadaide naṁta mīrunā
mĕttani paṁḍu vaṁṭidi miṁchina padi sittamu
vŏtti pisugam̐gam̐bode voruvam̐gaddā
(||ĕṁta||)
sari vayasulugām̐ga sāmudom̐ bĕnam̐gīm̐gāga
vŏraya vachchinadaide vorusugodā
yiravai śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍenugavaṁṭivām̐ḍu
arasi kalasĕnim̐ka naḍḍamunnadā