(॥పల్లవి॥)
ఎంతని పొగడవచ్చు నీతని సేవించరో
పొంత నిదే కలశాపుర హనుమంతుఁడు
(॥ఎంత॥)
పిడికిటఁ బట్టినవి పెద్దపండుల గొలలు
అడరి యెత్తినది మహావాలము
గుడిగొన రాకాసులఁ గొట్టినది వలకేలు
పొడచూపీఁ గలశాపుర హనుమంతుఁడు
(॥ఎంత॥)
సందడి సమరానకు చాఁచినది పెనుజంగ
అందముగ నిక్కించినదదే వురము
కుందక వీర రసమే కురిసేటిది మొగము
పొందగువాఁడు కలశాపుర హనుమంతుఁడు
(॥ఎంత॥)
వుదుటన మెలఁగేవి వొద్దికైన పాదాలు
త్రిదశుల మెప్పించేది దివ్యరూపము
అదె శ్రీ వేంకటేశు బంటయి నిలుచున్నాఁడు
వొదలుచుఁ గళశాపుర హనుమంతుఁడు
(||pallavi||)
ĕṁtani pŏgaḍavachchu nīdani seviṁcharo
pŏṁta nide kalaśhābura hanumaṁtum̐ḍu
(||ĕṁta||)
piḍigiḍam̐ baṭṭinavi pĕddabaṁḍula gŏlalu
aḍari yĕttinadi mahāvālamu
guḍigŏna rāgāsulam̐ gŏṭṭinadi valagelu
pŏḍasūbīm̐ galaśhābura hanumaṁtum̐ḍu
(||ĕṁta||)
saṁdaḍi samarānagu sām̐sinadi pĕnujaṁga
aṁdamuga nikkiṁchinadade vuramu
kuṁdaga vīra rasame kuriseḍidi mŏgamu
pŏṁdaguvām̐ḍu kalaśhābura hanumaṁtum̐ḍu
(||ĕṁta||)
vuduḍana mĕlam̐gevi vŏddigaina pādālu
tridaśhula mĕppiṁchedi divyarūbamu
adĕ śhrī veṁkaḍeśhu baṁṭayi nilusunnām̐ḍu
vŏdalusum̐ gaḽaśhābura hanumaṁtum̐ḍu