(॥పల్లవి॥)
ఎంతలేదు నీ యాసోద మేమి చెప్పేది
వింత వింత రతులనే వినోదించేవు
(॥ఎంత॥)
యెడమాఁటలాడేటి ఇంతితో సారెసారెకు
తడవి తడివి జాణతనా లాడేవు
కడనుండి వేరొకతె కానుకియ్య వచ్చితేను
నడుమ నూరకె నీవు నవ్వునవ్వేవు
(॥ఎంత॥)
పేరటమువచ్చి నాపె పెండ్లిపాట వాఁడగాను
కూరిమి గొసరి యేల కొంగువట్టేవు
నేరుపుతోడ నొకతే నీవేడుక చూడఁగాను
పోరచి వలపు చల్లి పువ్వుల వేసేవు
(॥ఎంత॥)
సాకిరై వచ్చినయట్టి సతి వద్ద నుండఁగాను
మేపులకు సాపెతోను మేలమాడేవు
యీకడ శ్రీవేంకటేశ యేలితివి నన్ను నేఁడు
పై కొసరువారి కేల బాఁతిపడేవు
(||pallavi||)
ĕṁtaledu nī yāsoda memi sĕppedi
viṁta viṁta radulane vinodiṁchevu
(||ĕṁta||)
yĕḍamām̐ṭalāḍeḍi iṁtido sārĕsārĕgu
taḍavi taḍivi jāṇadanā lāḍevu
kaḍanuṁḍi verŏgadĕ kānugiyya vachchidenu
naḍuma nūragĕ nīvu navvunavvevu
(||ĕṁta||)
peraḍamuvachchi nābĕ pĕṁḍlibāḍa vām̐ḍagānu
kūrimi gŏsari yela kŏṁguvaṭṭevu
nerubudoḍa nŏgade nīveḍuga sūḍam̐gānu
porasi valabu salli puvvula vesevu
(||ĕṁta||)
sāgirai vachchinayaṭṭi sadi vadda nuṁḍam̐gānu
mebulagu sābĕdonu melamāḍevu
yīgaḍa śhrīveṁkaḍeśha yelidivi nannu nem̐ḍu
pai kŏsaruvāri kela bām̐tibaḍevu