ఎంతగాలమునకైనా యీ యర్థమే కలది
(॥పల్లవి॥)
ఎంతగాలమునకైనా యీ యర్థమే కలది
యింతటిలోననే హరి నెరఁగఁగవలయు
(॥ఎంత॥)
యెంచి నూరేండ్లమీఁద యెప్పుడో మరణము
ముంచి యిట్టే మోచీనదె మురికిడొక్క
యించుకంత యిందుకుఁ గానేల కోరెమో సుఖము
కాంచన మెవ్వరికిఁగా గడియించేమో
(॥ఎంత॥)
కలిగిన దినములు కాఁపురానకే సెలవు
తలఁపెల్ల నాసలకంతటఁ గొలఁది (?)
ఫల మిందు నేమిగద్దో ప్రాణి ఇందేమిటివాఁడో
తెలిసి పాపఁగలేము తీరని యీ చిక్కు
(॥ఎంత॥)
సేసిన కర్మము లెల్లా చెప్పరాని మోపులాయ
రాసికెక్కి యింద్రియాల పరమాయను
వేసరి యిన్నిటికి శ్రీవేంకటేశుఁ గొలిచితి
మాసినదే మణుఁగాయ మాకు నేది జన్మము
(||pallavi||)
ĕṁtagālamunagainā yī yardhame kaladi
yiṁtaḍilonane hari nĕram̐gam̐gavalayu
(||ĕṁta||)
yĕṁchi nūreṁḍlamīm̐da yĕppuḍo maraṇamu
muṁchi yiṭṭe mosīnadĕ murigiḍŏkka
yiṁchugaṁta yiṁdugum̐ gānela korĕmo sukhamu
kāṁchana mĕvvarigim̐gā gaḍiyiṁchemo
(||ĕṁta||)
kaligina dinamulu kām̐purānage sĕlavu
talam̐pĕlla nāsalagaṁtaḍam̐ gŏlam̐di (?)
phala miṁdu nemigaddo prāṇi iṁdemiḍivām̐ḍo
tĕlisi pābam̐galemu tīrani yī sikku
(||ĕṁta||)
sesina karmamu lĕllā sĕpparāni mobulāya
rāsigĕkki yiṁdriyāla paramāyanu
vesari yinniḍigi śhrīveṁkaḍeśhum̐ gŏlisidi
māsinade maṇum̐gāya māgu nedi janmamu