(॥పల్లవి॥)
ఎంత వెఱ్ఱిఁ గొండదవ్వి యెలుకఁ బట్టెద నేను
పంతపు శ్రీహరి నా భ్రమ వాపవే
(॥ఎంత॥)
పడనిపాట్లఁ బెక్కుపనులఁ దిరుగుటెల్ల
కుడిచేపట్టెఁడు గూటికొర కింతే కా
కడదాఁకాఁ జెలులతోఁ గాఁపురము సేయుటెల్ల
వొడలు మరచియుండే వొక్క నిమిషానికా
(॥ఎంత॥)
ఘనమైన గృహములు గట్టుకొనుటెల్లాను
తనువు మోచేయంతటికే కా
తనివోని మతిలోని తలపోఁత లెల్లాను
యెనసిన బదుకు తా నెంచుటకే కా
(॥ఎంత॥)
యింతలోని పనియని యెరఁగని చేతఁలెల్లా
సంతకూటముల యీసంసారానకా
చెంతలశ్రీవేంకటేశ చేరి నీకే శరణంటే
యింతక మున్నిటినేర మేమనేవో కా
(||pallavi||)
ĕṁta vĕṭrim̐ gŏṁḍadavvi yĕlugam̐ baṭṭĕda nenu
paṁtabu śhrīhari nā bhrama vābave
(||ĕṁta||)
paḍanibāṭlam̐ bĕkkubanulam̐ diruguḍĕlla
kuḍisebaṭṭĕm̐ḍu gūḍigŏra kiṁte kā
kaḍadām̐kām̐ jĕluladom̐ gām̐puramu seyuḍĕlla
vŏḍalu marasiyuṁḍe vŏkka nimiṣhānigā
(||ĕṁta||)
ghanamaina gṛhamulu gaṭṭugŏnuḍĕllānu
tanuvu moseyaṁtaḍige kā
tanivoni madiloni talabom̐ta lĕllānu
yĕnasina badugu tā nĕṁchuḍage kā
(||ĕṁta||)
yiṁtaloni paniyani yĕram̐gani sedam̐lĕllā
saṁtagūḍamula yīsaṁsārānagā
sĕṁtalaśhrīveṁkaḍeśha seri nīge śharaṇaṁṭe
yiṁtaga munniḍinera memanevo kā