ఎంత సటకాఁడవో యెవ్వరి నెలయించేవు
(॥పల్లవి॥)
ఎంత సటకాఁడవో యెవ్వరి నెలయించేవు
చింతించితే నాకైతే చిమ్మిరేఁగీఁ గోపము
(॥ఎంత॥)
కన్నుల జంకించేవు కడుసోఁకనాడితేను
సన్నలు సేసేవు నీవు సాదించితేను
యిన్నిటా సోఁకనాడితే యెట్లానయ్యానీకు
నిన్నుఁజూచి నాకైతే నిండుకొలది గోపము
(॥ఎంత॥)
చేయిచేతదిమేపు సెలవుల నవ్వితేను
కాయము సోదించితే యేకతమాడేవు
ఆయాలు నేఁదడివితే నలుపేల వచ్చెనీకు
మాయలుచూచి నాకైతే మక్కళింనీఁ గోపము
(॥ఎంత॥)
నించేవు కాఁగిటను నిన్నుఁజూచి నవ్వితేను
మంచముపైకిఁదీసితే మన్నించేవు
యెంచఁగ శ్రీవేంకటేశ యింపులెట్లాయనీకు
అందలమోవిగంటికి నందుకొనీఁ గోపము
(||pallavi||)
ĕṁta saḍagām̐ḍavo yĕvvari nĕlayiṁchevu
siṁtiṁchide nāgaide simmirem̐gīm̐ gobamu
(||ĕṁta||)
kannula jaṁkiṁchevu kaḍusom̐kanāḍidenu
sannalu sesevu nīvu sādiṁchidenu
yinniḍā som̐kanāḍide yĕṭlānayyānīgu
ninnum̐jūsi nāgaide niṁḍugŏladi gobamu
(||ĕṁta||)
seyisedadimebu sĕlavula navvidenu
kāyamu sodiṁchide yegadamāḍevu
āyālu nem̐daḍivide nalubela vachchĕnīgu
māyalusūsi nāgaide makkaḽiṁnīm̐ gobamu
(||ĕṁta||)
niṁchevu kām̐giḍanu ninnum̐jūsi navvidenu
maṁchamubaigim̐dīside manniṁchevu
yĕṁcham̐ga śhrīveṁkaḍeśha yiṁpulĕṭlāyanīgu
aṁdalamovigaṁṭigi naṁdugŏnīm̐ gobamu