ఎంత నేరుపరివి నిన్నేమందమే
(॥పల్లవి॥)
ఎంత నేరుపరివి నిన్నేమందమే
పంతమాడె యాపె నింత భ్రమయించెఁ జూడరే
(॥ఎంత॥)
చలపాదియాపె నా సంగడినె వుండఁగాను
వెలఁది రమణుఁ డొక్కవిధము సేసె
అల చుక్కల నెంచవె యని దాని నేమరించి
కళ లంటి నను బిగ్గెఁ గాఁగిలించెనే
(॥ఎంత॥)
మొక్కళాన యాపె నాతో మొనసి సాటికిరాఁగా
చక్కనిరమణు డొక్కజాడ సేసెనే
అక్కడ దాగిలిముచ్చు లాడి దాని గన్నుమూసి
దక్కి నామో వాని నాకుఁ దమ్ములము వెట్టెనే
(॥ఎంత॥)
బట్టె గుత్తై యాపె నేఁడు పాయక వద్ద నుండఁగా
యిట్టె శ్రీవెంకటనాథుఁ డిటు సేసెనే
గట్టిగా నాపె కన్నులఁ గప్రమునిండాఁబెట్టి
జట్టిగా నాతోఁ గూడి సమరతి సేసెనే.
(||pallavi||)
ĕṁta nerubarivi ninnemaṁdame
paṁtamāḍĕ yābĕ niṁta bhramayiṁchĕm̐ jūḍare
(||ĕṁta||)
salabādiyābĕ nā saṁgaḍinĕ vuṁḍam̐gānu
vĕlam̐di ramaṇum̐ ḍŏkkavidhamu sesĕ
ala sukkala nĕṁchavĕ yani dāni nemariṁchi
kaḽa laṁṭi nanu biggĕm̐ gām̐giliṁchĕne
(||ĕṁta||)
mŏkkaḽāna yābĕ nādo mŏnasi sāḍigirām̐gā
sakkaniramaṇu ḍŏkkajāḍa sesĕne
akkaḍa dāgilimuchchu lāḍi dāni gannumūsi
dakki nāmo vāni nāgum̐ dammulamu vĕṭṭĕne
(||ĕṁta||)
baṭṭĕ guttai yābĕ nem̐ḍu pāyaga vadda nuṁḍam̐gā
yiṭṭĕ śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ ḍiḍu sesĕne
gaṭṭigā nābĕ kannulam̐ gapramuniṁḍām̐bĕṭṭi
jaṭṭigā nādom̐ gūḍi samaradi sesĕne.