(॥పల్లవి॥)
ఎంత నేర్చెనే యీ మగువా
పంతమె నెరసీఁ బాయముమీఁదా
(॥ఎంత॥)
చుక్కలపొడవగు సుదతిచన్నుఁగన
జక్కన లెగరుచు జరయఁగను
గక్కన కిన్నెరకాయగూండ్లఁ
దొక్కిపట్టి తంత్రులుమీఁటీని
(॥ఎంత॥)
గుట్టున నుండక కొప్పుతుమ్మిదల -
తెట్టెలు చెదరఁగఁ దెరవ యిదె
కట్టిడిగోళ్లకత్తులబోనునఁ
బెట్టుచు శ్రుతులే బిగిఇంచీని
(॥ఎంత॥)
యిత్తరి శ్రీవేంకటేశ్వరుఁ గూడఁగఁ
గుత్తికలోపలికోవిల లా-
బిత్తరియధరపుఁ బిల్లఁగోవిలో -
నొత్తి నిలిపి తనివొందించీని
(||pallavi||)
ĕṁta nersĕne yī maguvā
paṁtamĕ nĕrasīm̐ bāyamumīm̐dā
(||ĕṁta||)
sukkalabŏḍavagu sudadisannum̐gana
jakkana lĕgarusu jarayam̐ganu
gakkana kinnĕragāyagūṁḍlam̐
dŏkkibaṭṭi taṁtrulumīm̐ṭīni
(||ĕṁta||)
guṭṭuna nuṁḍaga kŏppudummidala -
tĕṭṭĕlu sĕdaram̐gam̐ dĕrava yidĕ
kaṭṭiḍigoḽlagattulabonunam̐
bĕṭṭusu śhrudule bigiiṁchīni
(||ĕṁta||)
yittari śhrīveṁkaḍeśhvarum̐ gūḍam̐gam̐
guttigalobaligovila lā-
bittariyadharabum̐ billam̐govilo -
nŏtti nilibi tanivŏṁdiṁchīni