(॥పల్లవి॥)
ఎంత మన్నించితో యీ యింతినిదె నీవు
అంతకంతకుఁ బ్రేమ నలరీనిపుడు
(॥ఎంత॥)
పడఁతి నాట్యశ్రాంతిఁ బవళించి తొల్లి నీ -
తొడలపై నీవు తల దువ్వఁగాను
కడలేని యటువంటి కళలు దలఁచే కదా
విడువని వియోగమున వేఁగీనిపుడు
(॥ఎంత॥)
ఒనరఁ గుచభారమున నొరఁగి యీ మలఁగుపై-
నెనసి నీవాకు మడిచియ్యఁగాను
వనిత నేఁడటువంటి వలపుదలఁచే కదా
ఘనమైన తాపమునఁ గాఁగీనిపుడు
(॥ఎంత॥)
సిరులు నీ మోముపైఁ జెక్కు లొయ్యన చేర్చి
యరమోడ్చి కనురెప్పలలమి యలమి
తిరువేంకటాచలాధిపుఁడ నినుఁ గూడియే
పరవశానంద సంపదఁ దేలెనిపుడు
(||pallavi||)
ĕṁta manniṁchido yī yiṁtinidĕ nīvu
aṁtagaṁtagum̐ brema nalarīnibuḍu
(||ĕṁta||)
paḍam̐ti nāṭyaśhrāṁtim̐ bavaḽiṁchi tŏlli nī -
tŏḍalabai nīvu tala duvvam̐gānu
kaḍaleni yaḍuvaṁṭi kaḽalu dalam̐se kadā
viḍuvani viyogamuna vem̐gīnibuḍu
(||ĕṁta||)
ŏnaram̐ gusabhāramuna nŏram̐gi yī malam̐gubai-
nĕnasi nīvāgu maḍisiyyam̐gānu
vanida nem̐ḍaḍuvaṁṭi valabudalam̐se kadā
ghanamaina tābamunam̐ gām̐gīnibuḍu
(||ĕṁta||)
sirulu nī momubaim̐ jĕkku lŏyyana sersi
yaramoḍchi kanurĕppalalami yalami
tiruveṁkaḍāsalādhibum̐ḍa ninum̐ gūḍiye
paravaśhānaṁda saṁpadam̐ delĕnibuḍu