ఎంత గట్టువాయవైతి వేమే నీవు
(॥పల్లవి॥)
ఎంత గట్టువాయవైతి వేమే నీవు
అంతలో నీతొడ మోపే వాతనిపై నీవు
(॥ఎంత॥)
హత్తుకొని చదరంగ మాతడుఁ నేను నాడఁగా
యెత్తులు చెప్పవచ్చేవు యేమే నీవు
యిత్తల నేఁ బరాకైతే నిదేసందుగా నాతని -
నోత్తేవు కొనగోర నోల్లనే నీవు
(॥ఎంత॥)
పచ్చిమాట లాతఁడు నాపై మోవనాడితేను
ఇచ్చకాలకు నవ్వే వేమే నీవు
కొచ్చి నేను తలవంచుకొనివుండఁగా నాతనిఁ
దచ్చి నీచన్నుల వీఁపు దాఁకించేవు నీవు
(॥ఎంత॥)
గెలిచి నేఁ బెనఁగఁగా కెరలి నీవూ నాతని -
నెలమిఁ గాఁగిట నించే వేమే నీవు
అలమేల్మంగను నేను ఆతఁడు శ్రీవేంకటేశుఁ-
డిల నన్నేలె నాతని కేమౌదువే నీవు
(||pallavi||)
ĕṁta gaṭṭuvāyavaidi veme nīvu
aṁtalo nīdŏḍa mobe vādanibai nīvu
(||ĕṁta||)
hattugŏni sadaraṁga mādaḍum̐ nenu nāḍam̐gā
yĕttulu sĕppavachchevu yeme nīvu
yittala nem̐ barāgaide nidesaṁdugā nādani -
nottevu kŏnagora nollane nīvu
(||ĕṁta||)
pachchimāḍa lādam̐ḍu nābai movanāḍidenu
ichchagālagu navve veme nīvu
kŏchchi nenu talavaṁchugŏnivuṁḍam̐gā nādanim̐
dachchi nīsannula vīm̐pu dām̐kiṁchevu nīvu
(||ĕṁta||)
gĕlisi nem̐ bĕnam̐gam̐gā kĕrali nīvū nādani -
nĕlamim̐ gām̐giḍa niṁche veme nīvu
alamelmaṁganu nenu ādam̐ḍu śhrīveṁkaḍeśhum̐-
ḍila nannelĕ nādani kemauduve nīvu