(॥పల్లవి॥)
ఎంత బాఁప నా సోద మింత గలదా
అంతయు నీమహిమే హరిభట్లూ
(॥ఎంత॥)
సూరిభట్లొకవంక చొరనిచోట్లు చొచ్చి
వారబియ్య మెత్తియెత్తి వడదాఁకి
నీరువట్టుగొని భూమి నీళ్లెల్లా వారవట్టీ
కేరికేరి నగవయ్య క్రిష్ణభట్లూ
(॥ఎంత॥)
దేవరొజ్ఝ లొకవంక దిక్కులలోఁ బొలగూడు
దీవెనతో నారగించి తీపుమరిగి
యీవలఁ బెట్టినవారికేమైనా నొసఁగీని
వేవేలు మాయల విష్ణుభట్లూ
(॥ఎంత॥)
సోమయాదు లొకవంక సొరిది సురలకెల్లా
నామనితో విందువెట్టీ ననుదినము
హోమపు విప్రులసొమ్ము లొడిసి తాఁ బుచ్చుకొని
వేమరు శ్రీవేంకటాద్రి వెన్నుభట్లూ
(||pallavi||)
ĕṁta bām̐pa nā soda miṁta galadā
aṁtayu nīmahime haribhaṭlū
(||ĕṁta||)
sūribhaṭlŏgavaṁka sŏranisoṭlu sŏchchi
vārabiyya mĕttiyĕtti vaḍadām̐ki
nīruvaṭṭugŏni bhūmi nīḽlĕllā vāravaṭṭī
kerigeri nagavayya kriṣhṇabhaṭlū
(||ĕṁta||)
devarŏjjha lŏgavaṁka dikkulalom̐ bŏlagūḍu
dīvĕnado nāragiṁchi tībumarigi
yīvalam̐ bĕṭṭinavārigemainā nŏsam̐gīni
vevelu māyala viṣhṇubhaṭlū
(||ĕṁta||)
somayādu lŏgavaṁka sŏridi suralagĕllā
nāmanido viṁduvĕṭṭī nanudinamu
homabu viprulasŏmmu lŏḍisi tām̐ buchchugŏni
vemaru śhrīveṁkaḍādri vĕnnubhaṭlū