(॥పల్లవి॥)
ఏమో తెలిసెఁ గాని యీ జీవుఁడు
నేమపు నెరవిద్య నేరఁడాయ
(॥ఏమో॥)
కపటాలే నేరిచెఁ గాని జీవుఁడు
ఎపుడైన నిజ సుఖం బెరఁగఁడాయ
కపురులే చవిగొనెఁ గాని జీవుఁడు
అపరిమితామృత మానఁడాయ
(॥ఏమో॥)
కడలేక తిరిగీఁ గాని జీవుఁడీ
నడుమ మొదలు చూచి నడవఁడాయ
కడుపుకూటికిఁ బోయీఁ గాని జీవుఁడీ
చెడని జీతముపొంతఁ జేరఁడాయ
(॥ఏమో॥)
కనియుఁ గానక పోయెఁ గాని జీవుఁడు
దినము వేంకటపతిఁ దెలియఁడాయ
కనుమాయలకె చొక్కెఁ గాని జీవుఁడు
తనియ నిట్టేమంచి దరిఁ జేరడాయ
(||pallavi||)
emo tĕlisĕm̐ gāni yī jīvum̐ḍu
nemabu nĕravidya neram̐ḍāya
(||emo||)
kabaḍāle nerisĕm̐ gāni jīvum̐ḍu
ĕbuḍaina nija sukhaṁ bĕram̐gam̐ḍāya
kaburule savigŏnĕm̐ gāni jīvum̐ḍu
abarimidāmṛta mānam̐ḍāya
(||emo||)
kaḍalega tirigīm̐ gāni jīvum̐ḍī
naḍuma mŏdalu sūsi naḍavam̐ḍāya
kaḍubugūḍigim̐ boyīm̐ gāni jīvum̐ḍī
sĕḍani jīdamubŏṁtam̐ jeram̐ḍāya
(||emo||)
kaniyum̐ gānaga poyĕm̐ gāni jīvum̐ḍu
dinamu veṁkaḍabadim̐ dĕliyam̐ḍāya
kanumāyalagĕ sŏkkĕm̐ gāni jīvum̐ḍu
taniya niṭṭemaṁchi darim̐ jeraḍāya