(॥పల్లవి॥)
ఏమో సేయఁగఁ బోగా నేమో ఆయ
యేమని చెప్పుదుఁ బను లిటువంటివే
(॥ఏవె॥)
వుక్కుమీరి కృష్ణుఁడు మావుట్లు దించఁబోఁగాఁ
బక్కన నేఁ బారి తెంచి పట్టుకొంటినే
మొక్కలాన నతఁడు నా మోము చూచె నంతలోనె
మక్కువ నా మే నెల్ల మర పాయనే
(॥ఏవె॥)
కమ్మర నంతటఁబోక కాఁగులపాలంటఁ బోఁగా
బిమ్మిటిగాఁ గిందుమీఁదై పెనఁగితినే
యెమ్మెల నాతఁడు నా యిక్కువకుఁ జేయి చాఁచె
కమ్మి నా చిత్తము నీరై కరఁగితినే
(॥ఏవె॥)
వుద్దండాన గట్టి వెన్నముద్ద లారగించఁగానె
గద్దించి కాఁగిట నేఁ గమ్ముకొంటినే
వొద్దనె శ్రీ వెంకటేశుఁ డొంటి నన్నుఁ గూడఁగా
నిద్దరికిఁ బులకించి యేక మైతిమే
(||pallavi||)
emo seyam̐gam̐ bogā nemo āya
yemani sĕppudum̐ banu liḍuvaṁṭive
(||evĕ||)
vukkumīri kṛṣhṇum̐ḍu māvuṭlu diṁcham̐bom̐gām̐
bakkana nem̐ bāri tĕṁchi paṭṭugŏṁṭine
mŏkkalāna nadam̐ḍu nā momu sūsĕ naṁtalonĕ
makkuva nā me nĕlla mara pāyane
(||evĕ||)
kammara naṁtaḍam̐boga kām̐gulabālaṁṭam̐ bom̐gā
bimmiḍigām̐ giṁdumīm̐dai pĕnam̐gidine
yĕmmĕla nādam̐ḍu nā yikkuvagum̐ jeyi sām̐sĕ
kammi nā sittamu nīrai karam̐gidine
(||evĕ||)
vuddaṁḍāna gaṭṭi vĕnnamudda lāragiṁcham̐gānĕ
gaddiṁchi kām̐giḍa nem̐ gammugŏṁṭine
vŏddanĕ śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ ḍŏṁṭi nannum̐ gūḍam̐gā
niddarigim̐ bulagiṁchi yega maidime