(॥పల్లవి॥)
ఏమిసేయుదు నింతయు నీ మాయ
సామజవరద నా చందమిది
(॥ఏమి॥)
జలము లోపలనున్నచందురు నీడవలె
నలుగడలఁ గదలీ నా మనసు
పెలుచు మేఘములు గప్పిన సూర్యునివలె
వెలుఁగదు నాలోని విజ్ఞానము
(॥ఏమి॥)
కడఁగి యాకసమున గాలి యణఁగినట్లు
వడిఁగానరాదు నా వైరాగ్యము
ముడిగి ముత్తెపుఁ జిప్పముత్యము విధంబున
జడిసీ నాలోని సాత్వికము
(॥ఏమి॥)
యిప్పుడిట్టె శ్రీ వేంకటేశ నీ కృపవలె
వుప్పతిల్లె నిజభక్తి యొక్కటై నీపై
కప్పిన నీ సేవవలెఁ గన్న నిధానమువలె
అప్పసమై నిలిచె బ్రహ్మానందము
(||pallavi||)
emiseyudu niṁtayu nī māya
sāmajavarada nā saṁdamidi
(||emi||)
jalamu lobalanunnasaṁduru nīḍavalĕ
nalugaḍalam̐ gadalī nā manasu
pĕlusu meghamulu gappina sūryunivalĕ
vĕlum̐gadu nāloni vijñānamu
(||emi||)
kaḍam̐gi yāgasamuna gāli yaṇam̐ginaṭlu
vaḍim̐gānarādu nā vairāgyamu
muḍigi muttĕbum̐ jippamutyamu vidhaṁbuna
jaḍisī nāloni sātvigamu
(||emi||)
yippuḍiṭṭĕ śhrī veṁkaḍeśha nī kṛpavalĕ
vuppadillĕ nijabhakti yŏkkaḍai nībai
kappina nī sevavalĕm̐ ganna nidhānamuvalĕ
appasamai nilisĕ brahmānaṁdamu