ఏమిసేతు దైవమా యెన్నఁడు గరుణించేవో
(॥పల్లవి॥)
ఏమిసేతు దైవమా యెన్నఁడు గరుణించేవో
దామెన సంసారములోఁ దట్టువడీ మనసు
(॥ఏమి॥)
యెక్కడి పగయొకో ఇంద్రియాలు నన్నుఁబట్టి
చక్కుముక్కు సేసి యెంచి సాధించీని
గుక్కక యేమిసేసిన కొలయొకో వెంటవెంట
వెక్కసపు పుట్టువులై వెనుతగిలీని
(॥ఏమి॥)
యెన్నాళ్లపాపమొకో యెడతెగక నాలోన
వున్నతపుఁ గోపమై వుమ్మగిలీని
తిన్ననై యెవ్వరిచేతితిట్టు దాఁకినవిధమో
విన్ననై విజ్ఞానమెల్లా వీటిఁబోయఁ దుదిని
(॥ఏమి॥)
యే వేళ గుణమో యెడతెగని కర్మాలు
రావిమాని జిగురై వూరక యంటీని
శ్రీవేంకటేశుఁడ నీవు చి త్తములోపల నుండి
కావఁగఁగదా నీవే గతి యనవలసె
(||pallavi||)
emisedu daivamā yĕnnam̐ḍu garuṇiṁchevo
dāmĕna saṁsāramulom̐ daṭṭuvaḍī manasu
(||emi||)
yĕkkaḍi pagayŏgo iṁdriyālu nannum̐baṭṭi
sakkumukku sesi yĕṁchi sādhiṁchīni
gukkaga yemisesina kŏlayŏgo vĕṁṭavĕṁṭa
vĕkkasabu puṭṭuvulai vĕnudagilīni
(||emi||)
yĕnnāḽlabābamŏgo yĕḍadĕgaga nālona
vunnadabum̐ gobamai vummagilīni
tinnanai yĕvvarisedidiṭṭu dām̐kinavidhamo
vinnanai vijñānamĕllā vīḍim̐boyam̐ dudini
(||emi||)
ye veḽa guṇamo yĕḍadĕgani karmālu
rāvimāni jigurai vūraga yaṁṭīni
śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍa nīvu si ttamulobala nuṁḍi
kāvam̐gam̐gadā nīve gadi yanavalasĕ