ఏమిగాఁ జూచితివి నన్నెంత సేసేవయ్య నీవు
(॥పల్లవి॥)
ఏమిగాఁ జూచితివి నన్నెంత సేసేవయ్య నీవు
కామించి రతులలోనే కనేవు నా జాడలు
(॥ఏమి॥)
చిన్నారి పొన్నారినాటి చీరలలో సిగ్గులా
కన్నెనైన నామంచి కను చూపులు
వెన్నలు దొంగిలేనాటి వెఱ్ఱిగొల్లెతలలో నీ
సన్నల నాతోడి నీసరసాలు
(॥ఏమి॥)
పసులఁ గాచేనాటి బాఁపెతల విందులా
ముసరే తుమ్మెద నామోవితీపులు
సిసువవై యెమునలోని చీఁకటి నీ తప్పులా
యెసఁగిన నాతోడి యియ్యకోలుఁ జాఁతలు
(॥ఏమి॥)
బలిమి రుక్మిణిఁదెచ్చి పైకొన్న నీకూటమా
చెలరేఁగినట్టి నాసేసపెండ్లి
యెలమి శ్రీవెంకటేశ యిటు నన్నుఁ గూడితివి
అల పదారువేలతో అంకెలా నాలంకెబు
(||pallavi||)
emigām̐ jūsidivi nannĕṁta sesevayya nīvu
kāmiṁchi radulalone kanevu nā jāḍalu
(||emi||)
sinnāri pŏnnārināḍi sīralalo siggulā
kannĕnaina nāmaṁchi kanu sūbulu
vĕnnalu dŏṁgilenāḍi vĕṭrigŏllĕdalalo nī
sannala nādoḍi nīsarasālu
(||emi||)
pasulam̐ gāsenāḍi bām̐pĕdala viṁdulā
musare tummĕda nāmovidībulu
sisuvavai yĕmunaloni sīm̐kaḍi nī tappulā
yĕsam̐gina nādoḍi yiyyagolum̐ jām̐talu
(||emi||)
balimi rukmiṇim̐dĕchchi paigŏnna nīgūḍamā
sĕlarem̐ginaṭṭi nāsesabĕṁḍli
yĕlami śhrīvĕṁkaḍeśha yiḍu nannum̐ gūḍidivi
ala padāruvelado aṁkĕlā nālaṁkĕbu