(॥పల్లవి॥)
ఏమి సోద్యం బిదియు నెన్న నాశ్చర్యంబు
కామాతురులకుఁ జీఁకటి వెన్నెలాయె
(॥ఏమి॥)
ధవళమగుకలుహారదళ నఖంబులచేత
యువతి కుచగిరులఁజంద్రోదయం బాయె
తివిరి ముఖచందురుని తెలివి యౌవనసుధా
ర్ణవమునకు సురతమధనంబు ఘనమాయె
(॥ఏమి॥)
తొడరి నవఘమ బిందువుల వానలు గురియుఁ
గడఁగి కచనీల మేఘము గారుక్రమ్మె
విడువ కిటుసంతసపు వెల్లి పై పై నిగుడ
కడిది నిట్టూపుఁ సురగాలి వీతెంచె
(॥ఏమి॥)
తలకొన్న సాత్త్వికోదయముచేఁ బరవశం
బలమి సౌఖ్యములు దెలివి పడదాయె
వలచి తిరువేంకటేశ్వరునిం బొందిన మరుని
తలఁపు లన్నియును ముందర వెనుక లాయె
(||pallavi||)
emi sodyaṁ bidiyu nĕnna nāśhcharyaṁbu
kāmādurulagum̐ jīm̐kaḍi vĕnnĕlāyĕ
(||emi||)
dhavaḽamagugaluhāradaḽa nakhaṁbulaseda
yuvadi kusagirulam̐jaṁdrodayaṁ bāyĕ
tiviri mukhasaṁduruni tĕlivi yauvanasudhā
rṇavamunagu suradamadhanaṁbu ghanamāyĕ
(||emi||)
tŏḍari navaghama biṁduvula vānalu guriyum̐
gaḍam̐gi kasanīla meghamu gārukrammĕ
viḍuva kiḍusaṁtasabu vĕlli pai pai niguḍa
kaḍidi niṭṭūbum̐ suragāli vīdĕṁchĕ
(||emi||)
talagŏnna sāttvigodayamusem̐ baravaśhaṁ
balami saukhyamulu dĕlivi paḍadāyĕ
valasi tiruveṁkaḍeśhvaruniṁ bŏṁdina maruni
talam̐pu lanniyunu muṁdara vĕnuga lāyĕ