(॥పల్లవి॥)
ఏమి సేయఁగవచ్చు నేకాల మేత్రోవ
ఆమీఁది దైవగతు లటుగాక పోదు
(॥ఏమి॥)
కనుమాయ నెన్నడిమికరవుననె లలితాంగి
పనువుచునుఁ గుచగిరుల పాలాయను
కనలి లోలోని దొంగలచేతఁ బోటుపడి
వొనరఁ గట్టనచీరయును శిథిలమాయ
(॥ఏమి॥)
పెడమరలి నునుఁదురుము పెదచీఁకటినె చెలియ
బడలి వదనము వంచఁ బాలాయను
వెడఁదకన్నుల చూపువేడుకల వగలెల్ల-
దడవి హితవైన చిత్తంబు నెరవాయ
(॥ఏమి॥)
అరుదైన పరవశంబను అడవిలోఁ దగిలి
పరిమళపుఁ జెమట నది పాలాయను
యిరవైన తిరువేంకటేశు కౌఁగిటఁ గూడి
కురులు సవరించ సిగ్గులునుఁ బగలాయ
(||pallavi||)
emi seyam̐gavachchu negāla metrova
āmīm̐di daivagadu laḍugāga podu
(||emi||)
kanumāya nĕnnaḍimigaravunanĕ lalidāṁgi
panuvusunum̐ gusagirula pālāyanu
kanali loloni dŏṁgalasedam̐ boḍubaḍi
vŏnaram̐ gaṭṭanasīrayunu śhithilamāya
(||emi||)
pĕḍamarali nunum̐durumu pĕdasīm̐kaḍinĕ sĕliya
baḍali vadanamu vaṁcham̐ bālāyanu
vĕḍam̐dagannula sūbuveḍugala vagalĕlla-
daḍavi hidavaina sittaṁbu nĕravāya
(||emi||)
arudaina paravaśhaṁbanu aḍavilom̐ dagili
parimaḽabum̐ jĕmaḍa nadi pālāyanu
yiravaina tiruveṁkaḍeśhu kaum̐giḍam̐ gūḍi
kurulu savariṁcha siggulunum̐ bagalāya