(॥పల్లవి॥)
ఏమి సేసినా నీ రుణ మెట్టు వాసును
కామితఫలద వో కరుణానిధి
(॥ఏమి॥)
చేరి కర్మములు నన్ను చెఱవట్టుకుండగాను
పేరువాడి వచ్చి విడిపించుకొంటివి
సారె తగవట్టె కాదా శక్తిగలవారెల్లా
నారయ దీనులఁ గంటే నడ్డమై కాతురు
(॥ఏమి॥)
అరులు పంచేంద్రియము లందు నిందుదియ్యఁగాను
వెరవుతోడ వెనక వేసుకొంటివి
పరగ నట్టేకాదా బలువులైనవారు
అరయఁ బేదలకైన ఆపద మానుతురు
(॥ఏమి॥)
పలుజన్మములే నన్ను పరి అరికట్టుకోఁగా
తొలగదోసి నాకు దోడైతివి
యెలమి శ్రీవేంకటేశ యిల శూరులైనవారు
బలుభయ మిందరికిఁ బాపుచుందురు
(||pallavi||)
emi sesinā nī ruṇa mĕṭṭu vāsunu
kāmidaphalada vo karuṇānidhi
(||emi||)
seri karmamulu nannu sĕṟavaṭṭuguṁḍagānu
peruvāḍi vachchi viḍibiṁchugŏṁṭivi
sārĕ tagavaṭṭĕ kādā śhaktigalavārĕllā
nāraya dīnulam̐ gaṁṭe naḍḍamai kāduru
(||emi||)
arulu paṁcheṁdriyamu laṁdu niṁdudiyyam̐gānu
vĕravudoḍa vĕnaga vesugŏṁṭivi
paraga naṭṭegādā baluvulainavāru
arayam̐ bedalagaina ābada mānuduru
(||emi||)
palujanmamule nannu pari arigaṭṭugom̐gā
tŏlagadosi nāgu doḍaidivi
yĕlami śhrīveṁkaḍeśha yila śhūrulainavāru
balubhaya miṁdarigim̐ bābusuṁduru