(॥పల్లవి॥)
ఏమి చెప్పేవిఁక మాతో నెందాఁకను
మా మాట లివియ పో మరి నేమెరఁగము
(॥ఏమి॥)
కూరిమియాఁటదానికి కొసరినంతాఁ జెల్లు
ఆరసి యింకానేమి ఆడేవయ్యా
నేరుపు నీకుఁ గలితే నావాపెకు లోనౌట
యేరీతి మాటాడినా యింకానేమెరఁగము
(॥ఏమి॥)
పాయపువనితకును పచ్చివలపెల్లాఁ జెల్లు
చేయివట్టి యిఁకనేమి చెప్పేవయ్యా
నాయమే నడపితేను నగుతా సమ్మతించుట
మాయపు కతలకెల్ల మరినేమెరఁగము
(॥ఏమి॥)
చక్కనియింతికి మరి సాదించినట్టే చెల్లు
పెక్కుసుద్దులిఁకనేల పెంచేవయ్యా
గక్కన శ్రీ వెంకటేశ కలసితిరిద్దరును
మక్కళించి విన్నపాలు మరినేమెరఁగము
(||pallavi||)
emi sĕppevim̐ka mādo nĕṁdām̐kanu
mā māḍa liviya po mari nemĕram̐gamu
(||emi||)
kūrimiyām̐ṭadānigi kŏsarinaṁtām̐ jĕllu
ārasi yiṁkānemi āḍevayyā
nerubu nīgum̐ galide nāvābĕgu lonauḍa
yerīdi māḍāḍinā yiṁkānemĕram̐gamu
(||emi||)
pāyabuvanidagunu pachchivalabĕllām̐ jĕllu
seyivaṭṭi yim̐kanemi sĕppevayyā
nāyame naḍabidenu nagudā sammadiṁchuḍa
māyabu kadalagĕlla marinemĕram̐gamu
(||emi||)
sakkaniyiṁtigi mari sādiṁchinaṭṭe sĕllu
pĕkkusuddulim̐kanela pĕṁchevayyā
gakkana śhrī vĕṁkaḍeśha kalasidiriddarunu
makkaḽiṁchi vinnabālu marinemĕram̐gamu