(॥పల్లవి॥)
ఏమి సేతువు నీవు యిందరికిఁ గలిగినదే
నీ మనసు కిచ్చకమే నేర్తు నేనయ్యా
(॥ఏమి॥)
తగులు గలవారికిని తమకములె చెలరేఁగు
యెతగసక్కెమాడినా యెగ్గులేదు
పగటు నగవులె కాని భ్రయమించుకా లేదు
అగడుసేసిఁక నిన్ను నాడనేలయ్యా
(॥ఏమి॥)
ఆసగలవారికిని అంగములెరఁగరావు
దోసమని పుణ్యమని తోఁచదొకటి
వేసటించుకలేదు వెంటవెంటనె తిరుగు
కోసి రాచిఁక నిన్నుఁ గొసరనేలయ్యా
(॥ఏమి॥)
చవులు గలవారికిని సమరతులె పనులగును
దివములును రాత్రులు తెలియదెప్పుడును
ఇవలనిదె శ్రీ వేంకటేశ ననుఁ గూడితివి
జవళి నీతో మాకు చలములేలయ్యా
(||pallavi||)
emi seduvu nīvu yiṁdarigim̐ galiginade
nī manasu kichchagame nerdu nenayyā
(||emi||)
tagulu galavārigini tamagamulĕ sĕlarem̐gu
yĕdagasakkĕmāḍinā yĕgguledu
pagaḍu nagavulĕ kāni bhrayamiṁchugā ledu
agaḍusesim̐ka ninnu nāḍanelayyā
(||emi||)
āsagalavārigini aṁgamulĕram̐garāvu
dosamani puṇyamani tom̐sadŏgaḍi
vesaḍiṁchugaledu vĕṁṭavĕṁṭanĕ tirugu
kosi rāsim̐ka ninnum̐ gŏsaranelayyā
(||emi||)
savulu galavārigini samaradulĕ panulagunu
divamulunu rātrulu tĕliyadĕppuḍunu
ivalanidĕ śhrī veṁkaḍeśha nanum̐ gūḍidivi
javaḽi nīdo māgu salamulelayyā