(॥పల్లవి॥)
ఏమి సేతు ముచ్చటకు యెవ్వరు గలరు నాకు
యేమీ ననకూరకున్న యెగ్గువట్టుఁగా
(॥ఏమి॥)
అడుగుదునో వానినాడనేల వుంటివని
అడుగఁబోనలుగుఁగా అందుకతఁడు
తుడుతునో వానిమేనఁ దొరిగే వేఁడిచెమట
చిడిముడి వాఁడందుకు సిగ్గువడుఁగా
(॥ఏమి॥)
విసరుదునో సురటి విభునియలపు దీర
విసరఁబో అదియును వెంగెమౌఁగా
కొసరుదునో తనగుట్టు నేఁగనినదాఁకా
ఇమంతపనికి మనసు నొచ్చుఁగా
(॥ఏమి॥)
నవ్వుదునో రమణుఁడు నాతోఁ గరఁగినవేళ
నవ్వఁబో ఆతనిమేలు నామేలుగా
రవ్వగా శ్రీ వేంకటాద్రిరాయఁడిట్టె నన్నుఁగూడె
యివ్వల మోవియిత్తునో యిచ్చగించఁగా
(||pallavi||)
emi sedu muchchaḍagu yĕvvaru galaru nāgu
yemī nanagūragunna yĕgguvaṭṭum̐gā
(||emi||)
aḍuguduno vānināḍanela vuṁṭivani
aḍugam̐bonalugum̐gā aṁdugadam̐ḍu
tuḍuduno vānimenam̐ dŏrige vem̐ḍisĕmaḍa
siḍimuḍi vām̐ḍaṁdugu sigguvaḍum̐gā
(||emi||)
visaruduno suraḍi vibhuniyalabu dīra
visaram̐bo adiyunu vĕṁgĕmaum̐gā
kŏsaruduno tanaguṭṭu nem̐ganinadām̐kā
imaṁtabanigi manasu nŏchchum̐gā
(||emi||)
navvuduno ramaṇum̐ḍu nādom̐ garam̐ginaveḽa
navvam̐bo ādanimelu nāmelugā
ravvagā śhrī veṁkaḍādrirāyam̐ḍiṭṭĕ nannum̐gūḍĕ
yivvala moviyittuno yichchagiṁcham̐gā