ఏమి నవ్వేవు మాతోను యెందాఁకా నీ పంతము
(॥పల్లవి॥)
ఏమి నవ్వేవు మాతోను యెందాఁకా నీ పంతము
మోముచూచి ఆపెచేత మొక్కించుకోవయ్యా
(॥ఏమి॥)
చన్నులతోనె మొలచె సతికి నీపై వలపు
కన్నుల చూపుల నంటెఁ గడు నీరూపు
వున్నది నీరాకగోరి వోవరిలోపల నిట్టె
విన్నప మిదె యింటికి విచ్చేయవయ్యా
(॥ఏమి॥)
కురులయన్నె కలవు కొమ్మకు నీపై చింతలు
తొరలెఁ జుట్టరికము దొమ్మిమేలాల
పరపుపై నదె నీపై పాటలువింటాఁ జొక్కి
యిరవిదె మన్ననకు యెఱుఁగుకోవయ్యా
(॥ఏమి॥)
మాటలవెంటాఁ దగిలె మనసు యీకాంతకు
కూటము లన్నియునాయ కొనయాసల
యీటుతో శ్రీవెంకటేశ యెనసె నీవు రాఁగాను
తేటతెల్ల మాయ మేలు తెలుకోవయ్యా
(||pallavi||)
emi navvevu mādonu yĕṁdām̐kā nī paṁtamu
momusūsi ābĕseda mŏkkiṁchugovayyā
(||emi||)
sannuladonĕ mŏlasĕ sadigi nībai valabu
kannula sūbula naṁṭĕm̐ gaḍu nīrūbu
vunnadi nīrāgagori vovarilobala niṭṭĕ
vinnaba midĕ yiṁṭigi vichcheyavayyā
(||emi||)
kurulayannĕ kalavu kŏmmagu nībai siṁtalu
tŏralĕm̐ juṭṭarigamu dŏmmimelāla
parabubai nadĕ nībai pāḍaluviṁṭām̐ jŏkki
yiravidĕ mannanagu yĕṟum̐gugovayyā
(||emi||)
māḍalavĕṁṭām̐ dagilĕ manasu yīgāṁtagu
kūḍamu lanniyunāya kŏnayāsala
yīḍudo śhrīvĕṁkaḍeśha yĕnasĕ nīvu rām̐gānu
teḍadĕlla māya melu tĕlugovayyā