ఏమి బాఁతి నేఁ దనకు యెందాఁకనే
(॥పల్లవి॥)
ఏమి బాఁతి నేఁ దనకు యెందాఁకనే
యీమాట నిజమయ్యే దెందాఁకనే
(॥ఏమి॥)
పన్ని యలిగితినంటా పలుమారు దూరిదూరి
యెన్నిమాట లాడీని యెందాఁకనే
వెన్నెలనవ్వులు నవ్వి వేఁడుకొని చెక్కునొక్కి
యెన్ని నేఁ జెప్పిన మానఁ డెందాఁకనే
(॥ఏమి॥)
గక్కునఁ దా లేచివచ్చి కప్పురవిడెమిచ్చీ
యెక్కడిసుద్దు లింకా నెందాఁకనే
పక్కన నానలు వెట్టి పచ్చడము గప్పి లోలో
ఇక్కువ లిదివో యంటె యెందాఁకనే
(॥ఏమి॥)
పచ్చి మాఁటలెల్లా నాడి బలిమిఁగాఁగిటఁ బట్టి
యిచ్చీఁ బంతములు తానెందాఁకనే
ఇచ్చట శ్రీవేంకటేశుఁ డింతటఁ దా నన్నుఁ గూడె
హెచ్చి సరసములాడె దెందాఁకనే
(||pallavi||)
emi bām̐ti nem̐ danagu yĕṁdām̐kane
yīmāḍa nijamayye dĕṁdām̐kane
(||emi||)
panni yaligidinaṁṭā palumāru dūridūri
yĕnnimāḍa lāḍīni yĕṁdām̐kane
vĕnnĕlanavvulu navvi vem̐ḍugŏni sĕkkunŏkki
yĕnni nem̐ jĕppina mānam̐ ḍĕṁdām̐kane
(||emi||)
gakkunam̐ dā lesivachchi kappuraviḍĕmichchī
yĕkkaḍisuddu liṁkā nĕṁdām̐kane
pakkana nānalu vĕṭṭi pachchaḍamu gappi lolo
ikkuva lidivo yaṁṭĕ yĕṁdām̐kane
(||emi||)
pachchi mām̐ṭalĕllā nāḍi balimim̐gām̐giḍam̐ baṭṭi
yichchīm̐ baṁtamulu tānĕṁdām̐kane
ichchaḍa śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍiṁtaḍam̐ dā nannum̐ gūḍĕ
hĕchchi sarasamulāḍĕ dĕṁdām̐kane