(॥పల్లవి॥)
ఏమీననకురే యెప్పుడు మీరు
గామిడియై కాలిసన్నఁ గదలీని బిడ్డఁడు
(॥ఏమీ॥)
పొలసీననకురే పొదిగి యిందరుఁగూఁడి
వులికి తలదీసుకవున్న బాలుని
పలుకఁడనకురే బలుమోరతోపుఁ గోపి
తలఁకి సిబ్బితిగొని తలరమ్మ బిడ్డఁడు
(॥ఏమీ॥)
అడిగీననకురే ఆసదీరదనకురే
కడఁగి చలమరియై గాసిఁబెట్టీని
జడలున్న వనకురే జననుతుఁడీశిశువు
కడు దూరీ గిరులకు గమనించి బిడ్డఁడు
(॥ఏమీ॥)
బిత్తలున్నాఁడనకురే పృథివిలోఁ బిన్నవాఁడు
మత్తులై వున్నవారి మడియించీని
చిత్తిణివాఁడనకురే శ్రీ వేంకటేశుఁడు
యెత్తుక యీరేడులోకాలేలీని బిడ్డఁడు
(||pallavi||)
emīnanagure yĕppuḍu mīru
gāmiḍiyai kālisannam̐ gadalīni biḍḍam̐ḍu
(||emī||)
pŏlasīnanagure pŏdigi yiṁdarum̐gūm̐ḍi
vuligi taladīsugavunna bāluni
palugam̐ḍanagure balumoradobum̐ gobi
talam̐ki sibbidigŏni talaramma biḍḍam̐ḍu
(||emī||)
aḍigīnanagure āsadīradanagure
kaḍam̐gi salamariyai gāsim̐bĕṭṭīni
jaḍalunna vanagure jananudum̐ḍīśhiśhuvu
kaḍu dūrī girulagu gamaniṁchi biḍḍam̐ḍu
(||emī||)
bittalunnām̐ḍanagure pṛthivilom̐ binnavām̐ḍu
mattulai vunnavāri maḍiyiṁchīni
sittiṇivām̐ḍanagure śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍu
yĕttuga yīreḍulogālelīni biḍḍam̐ḍu