(॥పల్లవి॥)
ఏమీ నెఱఁగదు బాల యిఁక నీచిత్తమెట్టో
మా మాటలెల్లా విని మన్నించవయ్యా
(॥ఏమీ॥)
చనవు గలుగఁగాను సారె సారెఁ గొంగు వట్టి
పెనఁగీ నిదివో నీ ప్రియురాలు
యెనసి నీ వుండఁగాను ఇట్టే మందెమేళమున
మన సెరఁగ కెదురు మాటలాడీని
(॥ఏమీ॥)
వొడఁబాటు గలుగఁగ నొద్దికతోడుత నీ
తొడమీఁదఁ గూచున్నది తొయ్యలి
కడు నీవు నవ్వఁగాను కన్నులఁ దప్పక చూచి
జడియక బొమ్మలను జంకించీని
(॥ఏమీ॥)
పొందులు గలుగఁగాను పొసఁగి శ్రీవేంకటేశ
అందపు రతులఁ గూడీ నతివ
కందువలు నీవంటఁగా కప్పురపుమోవి ఇచ్చి
విందులుగాఁ దమ్ములను వీడుదోడాడీని
(||pallavi||)
emī nĕṟam̐gadu bāla yim̐ka nīsittamĕṭṭo
mā māḍalĕllā vini manniṁchavayyā
(||emī||)
sanavu galugam̐gānu sārĕ sārĕm̐ gŏṁgu vaṭṭi
pĕnam̐gī nidivo nī priyurālu
yĕnasi nī vuṁḍam̐gānu iṭṭe maṁdĕmeḽamuna
mana sĕram̐ga kĕduru māḍalāḍīni
(||emī||)
vŏḍam̐bāḍu galugam̐ga nŏddigadoḍuda nī
tŏḍamīm̐dam̐ gūsunnadi tŏyyali
kaḍu nīvu navvam̐gānu kannulam̐ dappaga sūsi
jaḍiyaga bŏmmalanu jaṁkiṁchīni
(||emī||)
pŏṁdulu galugam̐gānu pŏsam̐gi śhrīveṁkaḍeśha
aṁdabu radulam̐ gūḍī nadiva
kaṁduvalu nīvaṁṭam̐gā kappurabumovi ichchi
viṁdulugām̐ dammulanu vīḍudoḍāḍīni