ఎందువోయితి విందాఁకా యెక్కడనుండె నీనేర్పు
(॥పల్లవి॥)
ఎందువోయితి విందాఁకా యెక్కడనుండె నీనేర్పు
బందెకు నప్పుడాతని పట్టుకుండవలదా
(॥ఎందు॥)
నేనాతనితో నవ్వితే నీకేలే చింత
నాననిచ్చి నీవూఁ గొంత నవ్వరాదా
సానఁబెట్టె(ట్ట?)తఁడు చూపు జళిపించేయపుడు
మానుపరాదా నీమగని సన్నలను
(॥ఎందు॥)
చెక్కాతని నేనొక్కితే చిమిడేవదేమే
చిక్కనిచ్చి నీవూఁ జేఁత సేయరాదా
మక్కువ నాతఁడు నామర్మమంటేయపుడు
నిక్కి కోపగించరాదా నీపతినెమ్మెలను
(॥ఎందు॥)
కలసితే నీవితని గద్దించే వెవ్వతవే
వలసినప్పుడు నీవూ వంచుకోరాదా
యెలమి శ్రీవెంకటేశుఁ డెలయించేయపుడు
వలపించి నీవిభుఁని వంకలొత్తరాదా
(||pallavi||)
ĕṁduvoyidi viṁdām̐kā yĕkkaḍanuṁḍĕ nīnerbu
baṁdĕgu nappuḍādani paṭṭuguṁḍavaladā
(||ĕṁdu||)
nenādanido navvide nīgele siṁta
nānanichchi nīvūm̐ gŏṁta navvarādā
sānam̐bĕṭṭĕ(ṭṭa?)tam̐ḍu sūbu jaḽibiṁcheyabuḍu
mānubarādā nīmagani sannalanu
(||ĕṁdu||)
sĕkkādani nenŏkkide simiḍevademe
sikkanichchi nīvūm̐ jem̐ta seyarādā
makkuva nādam̐ḍu nāmarmamaṁṭeyabuḍu
nikki kobagiṁcharādā nībadinĕmmĕlanu
(||ĕṁdu||)
kalaside nīvidani gaddiṁche vĕvvadave
valasinappuḍu nīvū vaṁchugorādā
yĕlami śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍĕlayiṁcheyabuḍu
valabiṁchi nīvibhum̐ni vaṁkalŏttarādā