(॥పల్లవి॥)
ఎందుకైనావచ్చు నీతో యేలాటాలు
నిందలాడ మాకేల నీ చిత్తమిఁకను
(॥ఎందు॥)
నగినగి నీతోను ననుపు నటించితేను
యెగసక్కేలివియంటా నేల దూరేవు
పగటున నీతో పలుకకవుండితేను
అగడుసేసి యిట్టె అలిగితివనవా
(॥ఎందు॥)
యెప్పటివలె నే నీతో యెదురుమాటాడితేను
తప్టులు వట్టితినంటాఁ దలవంచేవు
ముప్పిరి నీతోఁ గనక మోనాననేవుండితేను
కుప్పలూఁ దెప్పలునైన కోపములివెనవా
(॥ఎందు॥)
నిలిపి కాఁగిట నిన్ను నిబ్బరానఁ గూడితేను
అలయించితినంటా నట్టే చూచేవు
చెలఁగి శ్రీవెంకటేశ సిగ్గున నే నుండితేను
వలవంతతోడి గర్వము లివియనవా
(||pallavi||)
ĕṁdugaināvachchu nīdo yelāḍālu
niṁdalāḍa māgela nī sittamim̐kanu
(||ĕṁdu||)
naginagi nīdonu nanubu naḍiṁchidenu
yĕgasakkeliviyaṁṭā nela dūrevu
pagaḍuna nīdo palugagavuṁḍidenu
agaḍusesi yiṭṭĕ aligidivanavā
(||ĕṁdu||)
yĕppaḍivalĕ ne nīdo yĕdurumāḍāḍidenu
tapṭulu vaṭṭidinaṁṭām̐ dalavaṁchevu
muppiri nīdom̐ ganaga monānanevuṁḍidenu
kuppalūm̐ dĕppalunaina kobamulivĕnavā
(||ĕṁdu||)
nilibi kām̐giḍa ninnu nibbarānam̐ gūḍidenu
alayiṁchidinaṁṭā naṭṭe sūsevu
sĕlam̐gi śhrīvĕṁkaḍeśha sigguna ne nuṁḍidenu
valavaṁtadoḍi garvamu liviyanavā