ఎందు వోయ నే నీకు యెప్పుడు గలదాననే
(॥పల్లవి॥)
ఎందు వోయ నే నీకు యెప్పుడు గలదాననే
కందువ వింతవారి గక్కనఁ జూడరాదా
(॥ఎందు॥)
ప్రియములు చెప్పఁగాని బిగియఁగ నేనోప
నయములే కాని జంకెనలకునోప
దయఁజూడు నన్ను నీవు తగిలి యాల పట్టేవు
క్రియెరిఁగినదానిపైఁ గేలు చాఁచరాదా
(॥ఎందు॥)
మచ్చిక చల్లేఁగాని మంకుఁదనమునకోప
యిచ్చకమే కాని వట్టియెగ్గులకోప
వచ్చినట్టే రమ్మా నన్ను వద్దికేల పిలిచేవు
మెచ్చినట్టివారితోనే మేలమాడరాదా
(॥ఎందు॥)
యేకతానఁ గూడేఁగాని యెరవుసేయఁగనోప
పైకొని మొక్కేఁగాని పంతానకోప
యీకడఁ బొందితివి నన్నింతలో శ్రీవేంకటేశ
నాకొరకునందరితో నవ్వు నవ్వరాదా
(||pallavi||)
ĕṁdu voya ne nīgu yĕppuḍu galadānane
kaṁduva viṁtavāri gakkanam̐ jūḍarādā
(||ĕṁdu||)
priyamulu sĕppam̐gāni bigiyam̐ga nenoba
nayamule kāni jaṁkĕnalagunoba
dayam̐jūḍu nannu nīvu tagili yāla paṭṭevu
kriyĕrim̐ginadānibaim̐ gelu sām̐sarādā
(||ĕṁdu||)
machchiga sallem̐gāni maṁkum̐danamunagoba
yichchagame kāni vaṭṭiyĕggulagoba
vachchinaṭṭe rammā nannu vaddigela pilisevu
mĕchchinaṭṭivāridone melamāḍarādā
(||ĕṁdu||)
yegadānam̐ gūḍem̐gāni yĕravuseyam̐ganoba
paigŏni mŏkkem̐gāni paṁtānagoba
yīgaḍam̐ bŏṁdidivi nanniṁtalo śhrīveṁkaḍeśha
nāgŏragunaṁdarido navvu navvarādā