(॥పల్లవి॥)
ఎందరిఁ జెనకేవేరా నీవు
అందపు నీ మేన నలముచు
(॥ఎంద॥)
ఎక్కడికైనా విచ్చేసి యేరా నీవు
వెక్కస మాడేవు వెఱవక
యిక్కువలంటఁగ వచ్చేవేరా నీవు
నిక్కపు నీ ప్రేమ నెరపుచు
(॥ఎంద॥)
ఎప్పుడు మానవు బిగువేరా నీవు
కప్పురపు నోరఁ గసరుచు
యిప్పుడె యింతేసి చేసేవేరా నీవు
వొప్పదు నాతోడి వుదుటులు
(॥ఎంద॥)
ఏతరుణిఁ దలఁచితొ యేరా నీవు
కాతరాన నన్నుఁ గలయుచు
యేతరి వేంకటేశుఁడ యేరా నీవు
బూతులమాటాడి పొదలేవు
(||pallavi||)
ĕṁdarim̐ jĕnageverā nīvu
aṁdabu nī mena nalamusu
(||ĕṁda||)
ĕkkaḍigainā vichchesi yerā nīvu
vĕkkasa māḍevu vĕṟavaga
yikkuvalaṁṭam̐ga vachcheverā nīvu
nikkabu nī prema nĕrabusu
(||ĕṁda||)
ĕppuḍu mānavu biguverā nīvu
kappurabu noram̐ gasarusu
yippuḍĕ yiṁtesi seseverā nīvu
vŏppadu nādoḍi vuduḍulu
(||ĕṁda||)
edaruṇim̐ dalam̐sidŏ yerā nīvu
kādarāna nannum̐ galayusu
yedari veṁkaḍeśhum̐ḍa yerā nīvu
būdulamāḍāḍi pŏdalevu