ఎందరైనఁ గలరు నీ కింద్రచంద్రాదిసురలు
(॥పల్లవి॥)
ఎందరైనఁ గలరు నీ కింద్రచంద్రాదిసురలు
అందులో నే నెవ్వఁడ నీ వాదరించే దెట్టో
(॥ఎంద॥)
పెక్కు బ్రహ్మాండములు నీ పెనురోమకూపములఁ
గిక్కిరిశున్న వందొక కీటమ నేను
చక్కఁగా జీవరాసుల సందడిఁ బడున్నవాఁడ
ఇక్కువ నన్నుఁ దలఁచి యెట్టు మన్నించేవో
(॥ఎంద॥)
కోటులైన వేదములు కొనాడీ నిన్నందులో నా-
నోటి విన్నపము లొక్క నువ్వుగింజంతే
మాటలు నేరక కొఱవలి వాకిట నుండ
బాటగా నీదయ నాపైఁ బారుటెట్టో
(॥ఎంద॥)
అచ్చపు నీదాసులు అనంతము వారలకు
రిచ్చల నేనొక పాద రేణువ నింతే
ఇచ్చగించి శ్రీవేంకటేశ నిన్నుఁ దలఁచుక
మచ్చికఁ గాచితి నన్ను మఱవనిదెట్టో
(||pallavi||)
ĕṁdarainam̐ galaru nī kiṁdrasaṁdrādisuralu
aṁdulo ne nĕvvam̐ḍa nī vādariṁche dĕṭṭo
(||ĕṁda||)
pĕkku brahmāṁḍamulu nī pĕnuromagūbamulam̐
gikkiriśhunna vaṁdŏga kīḍama nenu
sakkam̐gā jīvarāsula saṁdaḍim̐ baḍunnavām̐ḍa
ikkuva nannum̐ dalam̐si yĕṭṭu manniṁchevo
(||ĕṁda||)
koḍulaina vedamulu kŏnāḍī ninnaṁdulo nā-
noḍi vinnabamu lŏkka nuvvugiṁjaṁte
māḍalu neraga kŏṟavali vāgiḍa nuṁḍa
bāḍagā nīdaya nābaim̐ bāruḍĕṭṭo
(||ĕṁda||)
achchabu nīdāsulu anaṁtamu vāralagu
richchala nenŏga pāda reṇuva niṁte
ichchagiṁchi śhrīveṁkaḍeśha ninnum̐ dalam̐suga
machchigam̐ gāsidi nannu maṟavanidĕṭṭo