(॥పల్లవి॥)
ఎందాఁకఁ దెరలోన నేమి సేసేవు
చందమాయఁ బనులెల్లా చనవియ్యఁగదవే
(॥ఎందాఁ॥)
చిలుకలకొలికి సిగ్గులు వడనేఁటికి
పలుకఁగదవే నీపతితోను
పిలిచి యాతఁడు నీకుఁ బ్రియములు చెప్పీని
అలుకలు దేరినిఁక నండకు రాఁగదవే
(॥ఎందాఁ॥)
వనముకోగిలా వట్టిజాగులేఁటికే
కనుఁగొనవే నీకాంతునిని
చనవిచ్చి యాతఁడు సరసములాడీని
మనసులు గలిసెను మంతనమాడఁగదే
(॥ఎందాఁ॥)
కొలని రాయంచా కొంక నీకేఁటికే
కలయఁగదే శ్రీనేంకటేశ్వరుని
లలినేలి నిన్నాతఁడు లాలించి కాఁగిలించి
వలపుల మితిమీరె వడదేర్చఁ గదవే
(||pallavi||)
ĕṁdām̐kam̐ dĕralona nemi sesevu
saṁdamāyam̐ banulĕllā sanaviyyam̐gadave
(||ĕṁdām̐||)
silugalagŏligi siggulu vaḍanem̐ṭigi
palugam̐gadave nībadidonu
pilisi yādam̐ḍu nīgum̐ briyamulu sĕppīni
alugalu derinim̐ka naṁḍagu rām̐gadave
(||ĕṁdām̐||)
vanamugogilā vaṭṭijāgulem̐ṭige
kanum̐gŏnave nīgāṁtunini
sanavichchi yādam̐ḍu sarasamulāḍīni
manasulu galisĕnu maṁtanamāḍam̐gade
(||ĕṁdām̐||)
kŏlani rāyaṁchā kŏṁka nīgem̐ṭige
kalayam̐gade śhrīneṁkaḍeśhvaruni
lalineli ninnādam̐ḍu lāliṁchi kām̐giliṁchi
valabula midimīrĕ vaḍadersam̐ gadave